nōmen
habitus habitūs m
habitus : nom./voc. singular
habitūs : nom./acc./voc. plural
habitūs : gen. singular
- 1
- 2
- 3
physical or emotional condition
- 4
dress, attire
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- habitūs
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | habitus | habitūs |
| acc | habitum | habitūs |
| gen | habitūs | habituum |
| dat | habituī | habitibus |
| abl | habitū | habitibus |
| voc | habitus | habitūs |