Lexicon Latīnum

verbum

furō -ere, -uī

  1. 1

    to rave, rage, or seethe; to be crazed, mad, or frantic

    = saeviō= īrāscor= indignor= obīrāscor= queror

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

furō
perfectum āctīvum
furuī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singfurōfurēbamfuramfuruīfurueramfuruerō
2 singfurisfurēbāsfurēsfuruistīfuruerāsfurueris
3 singfuritfurēbatfuretfuruitfurueratfuruerit
1 plūrfurimusfurēbāmusfurēmusfuruimusfuruerāmusfuruerimus
2 plūrfuritisfurēbātisfurētisfuruistisfuruerātisfurueritis
3 plūrfuruntfurēbantfurentfuruēre, furuēruntfuruerantfuruerint

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singfuramfureremfuruerimfuruissem
2 singfurāsfurerēsfuruerīsfuruissēs
3 singfuratfureretfurueritfuruisset
1 plūrfurāmusfurerēmusfuruerīmusfuruissēmus
2 plūrfurātisfurerētisfuruerītisfuruissētis
3 plūrfurantfurerentfuruerintfuruissent

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singfurefuritō
3 sing—furitō
1 plūr——
2 plūrfuritefuritōte
3 plūr—furuntō

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
furere
praesēns passīvum
—
praesēns
furere
perfectum āctīvum
furuisse
perfectum passīvum
—

gerundium

acc
furendum
gen
furendī
dat
furendō
abl
furendō

supīnum

acc
—
abl
—
participium praesēns āctīvum furēns
singplūr
mfnmfn
nōmfurēnsfurēnsfurēnsfurentēsfurentēsfurentia
accfurentemfurentemfurēnsfurentēs, furentīsfurentēs, furentīsfurentia
genfurentisfurentisfurentisfurentium, furentumfurentium, furentumfurentium, furentumfurentis
datfurentīfurentīfurentīfurentibusfurentibusfurentibus
ablfurente, furentīfurente, furentīfurente, furentīfurentibusfurentibusfurentibus
vocfurēnsfurēnsfurēnsfurentēsfurentēsfurentia
furenter, furēns