adiectīvum
fugibilis -e
fugibilis : nom./voc. singular feminine/masculine
fugibilis : gen. singular
fugibilīs : acc. plural feminine/masculine
- 1
able to be fled from; escapable
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- n
- fugibile
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | fugibilis | fugibilis | fugibile | fugibilēs | fugibilēs | fugibilia |
| acc | fugibilem | fugibilem | fugibile | fugibilēs, fugibilīs | fugibilēs, fugibilīs | fugibilia |
| gen | fugibilis | fugibilis | fugibilis | fugibilium | fugibilium | fugibilium |
| dat | fugibilī | fugibilī | fugibilī | fugibilibus | fugibilibus | fugibilibus |
| abl | fugibilī | fugibilī | fugibilī | fugibilibus | fugibilibus | fugibilibus |
| voc | fugibilis | fugibilis | fugibile | fugibilēs | fugibilēs | fugibilia |