adiectīvum · plūrāle tantum
fīnitimus -a -um
- 1
bordering upon, adjoining, adjacent, neighbouring; close, near
= vīcīnus= propinquus= contiguus= proximus= conterminus ↔ remōtus↔ longinquus
- 2
bordering upon, adjoining, adjacent, neighbouring; close, near; related, closely linked
= vīcīnus= propinquus= contiguus= proximus= conterminus ↔ remōtus↔ longinquus
- 3
concerning or originating from neighbouring people
- 4
men living on or over one's border, neighbors; their people as a whole
= vīcīnus
- 5
(of an event) imminent; coming to an end
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- fīnitimus, fīnitumus
- f
- fīnitima
- n
- fīnitimum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | fīnitimus | fīnitima | fīnitimum | fīnitimī | fīnitimae | fīnitima |
| acc | fīnitimum | fīnitimam | fīnitimum | fīnitimōs | fīnitimās | fīnitima |
| gen | fīnitimī | fīnitimae | fīnitimī | fīnitimōrum | fīnitimārum | fīnitimōrum |
| dat | fīnitimō | fīnitimae | fīnitimō | fīnitimīs | fīnitimīs | fīnitimīs |
| abl | fīnitimō | fīnitimā | fīnitimō | fīnitimīs | fīnitimīs | fīnitimīs |
| voc | fīnitime | fīnitima | fīnitimum | fīnitimī | fīnitimae | fīnitima |