Lexicon Latīnum

verbum · dēpōnēns

experior -īrī, -tus sum

expertus : perfect active participle

  1. 1

    to attempt, to try; to test, to put to the test, to find out, to prove; therefore, to make trial of a person or thing

    = periclitor= probō= temptō= spectō= explōrō

  2. 2

    to experience, to go through, to observe, to suffer, to endure, to sustain, to witness

    = ūtor

  3. 3

    to do, fare

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

perfectum āctīvum
expertus sum

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singexperiorexperiēbarexperiar
2 singexperīre, experīrisexperiēbāre, experiēbārisexperiēre, experiēris
3 singexperīturexperiēbāturexperiētur
1 plūrexperīmurexperiēbāmurexperiēmur
2 plūrexperīminīexperiēbāminīexperiēminī
3 plūrexperiunturexperiēbanturexperientur
perfectum periphrastic
expertus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
expertus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
expertus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectum
1 singexperiarexperīrer
2 singexperiāre, experiārisexperīrēre, experīrēris
3 singexperiāturexperīrētur
1 plūrexperiāmurexperīrēmur
2 plūrexperiāminīexperīrēminī
3 plūrexperianturexperīrentur
perfectum periphrastic
expertus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
expertus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singexperīreexperītor
3 sing—experītor
1 plūr——
2 plūrexperīminī—
3 plūr—experiuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
experīrier, experīrī
praesēns passīvum
—
praesēns
experīrier, experīrī
futūrum āctīvum
expertūrum esse
futūrum passīvum
—
perfectum āctīvum
expertum esse
perfectum āctīvum potential
expertūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
—
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
expertum fore
fut. perfectum passīvum
—

gerundium

acc
experiendum
gen
experiendī
dat
experiendō
abl
experiendō

supīnum

acc
expertum
abl
expertū
participium praesēns āctīvum experiēns
singplūr
mfnmfn
nōmexperiēnsexperiēnsexperiēnsexperientēsexperientēsexperientia
accexperientemexperientemexperiēnsexperientēs, experientīsexperientēs, experientīsexperientia
genexperientisexperientisexperientisexperientiumexperientiumexperientiumexperientis
datexperientīexperientīexperientīexperientibusexperientibusexperientibus
ablexperiente, experientīexperiente, experientīexperiente, experientīexperientibusexperientibusexperientibus
vocexperiēnsexperiēnsexperiēnsexperientēsexperientēsexperientia
experiēns
superlātīvus
experientissimus
participium futūrum āctīvum expertūrus · expertūra · expertūrum
singplūr
mfnmfn
nōmexpertūrusexpertūraexpertūrumexpertūrīexpertūraeexpertūra
accexpertūrumexpertūramexpertūrumexpertūrōsexpertūrāsexpertūra
genexpertūrīexpertūraeexpertūrīexpertūrōrumexpertūrārumexpertūrōrum
datexpertūrōexpertūraeexpertūrōexpertūrīsexpertūrīsexpertūrīs
ablexpertūrōexpertūrāexpertūrōexpertūrīsexpertūrīsexpertūrīs
vocexpertūreexpertūraexpertūrumexpertūrīexpertūraeexpertūra
expertūrus, expertūra, expertūrum
participium futūrum passīvum experiendus · experienda · experiendum
singplūr
mfnmfn
nōmexperiendusexperiendaexperiendumexperiendīexperiendaeexperienda
accexperiendumexperiendamexperiendumexperiendōsexperiendāsexperienda
genexperiendīexperiendaeexperiendīexperiendōrumexperiendārumexperiendōrum
datexperiendōexperiendaeexperiendōexperiendīsexperiendīsexperiendīs
ablexperiendōexperiendāexperiendōexperiendīsexperiendīsexperiendīs
vocexperiendeexperiendaexperiendumexperiendīexperiendaeexperienda
experiendus, experienda, experiendum, experiundus

participium perfectum āctīvum

expertus