Lexicon Latīnum

verbum

ēripiō -ere, -uī, ēreptum

1
to rescue, deliver, free, save

= salvō= tūtor= vindicō= cū̆stōdiō= sospitō= teneō= adimō= prōtegō= tegō= dēfendō= sustineō= arceō= tueor= servō= excipiō= prohibeō ↔ immineō↔ īnstō
2
to preempt, take by force
3
to snatch, snatch away, take away, tear out, pull out, pluck, rob

= rapiō= adimō= auferō= tollō= abdūcō= fraudō= āmoveō= rēmoveō= exhauriō= dēmō= āvertō= corripiō= praedor= extorqueō= agō
4
to escape, flee

= fugiō= effugiō= ēvādō= refugiō= cōnfugiō= aufugiō= prōfugiō= perfugiō= diffugiō= āvolō= ēlābor= lābor
5
to die suddenly, to be suddenly taken away, to be suddenly snatched away

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

ēripiō
perfectum āctīvum: ēripuī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	ēripiō	ēripiēbam	ēripiam	ēripuī	ēripueram	ēripuerō
2 sing	ēripis	ēripiēbās	ēripiēs	ēripuistī	ēripuerās	ēripueris
3 sing	ēripit	ēripiēbat	ēripiet	ēripuit	ēripuerat	ēripuerit
1 plūr	ēripimus	ēripiēbāmus	ēripiēmus	ēripuimus	ēripuerāmus	ēripuerimus
2 plūr	ēripitis	ēripiēbātis	ēripiētis	ēripuistis	ēripuerātis	ēripueritis
3 plūr	ēripiunt	ēripiēbant	ēripient	ēripuēre, ēripuērunt	ēripuerant	ēripuerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	ēripior	ēripiēbar	ēripiar
2 sing	ēripere, ēriperis	ēripiēbāre, ēripiēbāris	ēripiēre, ēripiēris
3 sing	ēripitur	ēripiēbātur	ēripiētur
1 plūr	ēripimur	ēripiēbāmur	ēripiēmur
2 plūr	ēripiminī	ēripiēbāminī	ēripiēminī
3 plūr	ēripiuntur	ēripiēbantur	ēripientur

perfectum periphrastic: ēreptus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: ēreptus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: ēreptus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	ēripiam	ēriperem	ēripuerim	ēripuissem
2 sing	ēripiās	ēriperēs	ēripuerīs	ēripuissēs
3 sing	ēripiat	ēriperet	ēripuerit	ēripuisset
1 plūr	ēripiāmus	ēriperēmus	ēripuerīmus	ēripuissēmus
2 plūr	ēripiātis	ēriperētis	ēripuerītis	ēripuissētis
3 plūr	ēripiant	ēriperent	ēripuerint	ēripuissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	ēripiar	ēriperer
2 sing	ēripiāre, ēripiāris	ēriperēre, ēriperēris
3 sing	ēripiātur	ēriperētur
1 plūr	ēripiāmur	ēriperēmur
2 plūr	ēripiāminī	ēriperēminī
3 plūr	ēripiantur	ēriperentur

perfectum periphrastic: ēreptus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: ēreptus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	ēripe	ēripitō
3 sing	—	ēripitō
1 plūr	—	—
2 plūr	ēripite	ēripitōte
3 plūr	—	ēripiuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	ēripere	ēripitor
3 sing	—	ēripitor
1 plūr	—	—
2 plūr	ēripiminī	—
3 plūr	—	ēripiuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: ēripere
praesēns passīvum: ēripī
praesēns: ēripere
futūrum āctīvum: ēreptūrum esse
futūrum passīvum: ēreptum īrī
perfectum āctīvum: ēripuisse
perfectum āctīvum potential: ēreptūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: ēreptum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: ēreptum fore

gerundium

acc: ēripiendum
gen: ēripiendī
dat: ēripiendō
abl: ēripiendō

supīnum

acc: ēreptum
abl: ēreptū; ēreptum

participium praesēns āctīvum ēripiēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	ēripiēns	ēripiēns	ēripiēns	ēripientēs	ēripientēs	ēripientia
acc	ēripientem	ēripientem	ēripiēns	ēripientēs, ēripientīs	ēripientēs, ēripientīs	ēripientia
gen	ēripientis	ēripientis	ēripientis	ēripientium	ēripientium	ēripientium	ēripientis
dat	ēripientī	ēripientī	ēripientī	ēripientibus	ēripientibus	ēripientibus
abl	ēripiente, ēripientī	ēripiente, ēripientī	ēripiente, ēripientī	ēripientibus	ēripientibus	ēripientibus
voc	ēripiēns	ēripiēns	ēripiēns	ēripientēs	ēripientēs	ēripientia

ēripiēns

participium futūrum āctīvum ēreptūrus · ēreptūra · ēreptūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	ēreptūrus	ēreptūra	ēreptūrum	ēreptūrī	ēreptūrae	ēreptūra
acc	ēreptūrum	ēreptūram	ēreptūrum	ēreptūrōs	ēreptūrās	ēreptūra
gen	ēreptūrī	ēreptūrae	ēreptūrī	ēreptūrōrum	ēreptūrārum	ēreptūrōrum
dat	ēreptūrō	ēreptūrae	ēreptūrō	ēreptūrīs	ēreptūrīs	ēreptūrīs
abl	ēreptūrō	ēreptūrā	ēreptūrō	ēreptūrīs	ēreptūrīs	ēreptūrīs
voc	ēreptūre	ēreptūra	ēreptūrum	ēreptūrī	ēreptūrae	ēreptūra

ēreptūrus, ēreptūra, ēreptūrum

participium futūrum passīvum

ēripiendus, ēripiundus

participium perfectum passīvum ēreptus · ērepta · ēreptum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	ēreptus	ērepta	ēreptum	ēreptī	ēreptae	ērepta
acc	ēreptum	ēreptam	ēreptum	ēreptōs	ēreptās	ērepta
gen	ēreptī	ēreptae	ēreptī	ēreptōrum	ēreptārum	ēreptōrum
dat	ēreptō	ēreptae	ēreptō	ēreptīs	ēreptīs	ēreptīs
abl	ēreptō	ēreptā	ēreptō	ēreptīs	ēreptīs	ēreptīs
voc	ērepte	ērepta	ēreptum	ēreptī	ēreptae	ērepta

ēreptus, ērepta, ēreptum