verbum
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- ēmineō
- perfectum āctīvum
- ēminuī
indicātīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | perfectum | plūsquamperf. | fut. perfectum | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sing | ēmineō | ēminēbam | ēminēbō | ēminuī | ēminueram | ēminuerō |
| 2 sing | ēminēs | ēminēbās | ēminēbis | ēminuistī | ēminuerās | ēminueris |
| 3 sing | ēminet | ēminēbat | ēminēbit | ēminuit | ēminuerat | ēminuerit |
| 1 plūr | ēminēmus | ēminēbāmus | ēminēbimus | ēminuimus | ēminuerāmus | ēminuerimus |
| 2 plūr | ēminētis | ēminēbātis | ēminēbitis | ēminuistis | ēminuerātis | ēminueritis |
| 3 plūr | ēminent | ēminēbant | ēminēbunt | ēminuēre, ēminuērunt | ēminuerant | ēminuerint |
coniūnctīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | perfectum | plūsquamperf. | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sing | ēmineam | ēminērem | ēminuerim | ēminuissem |
| 2 sing | ēmineās | ēminērēs | ēminuerīs | ēminuissēs |
| 3 sing | ēmineat | ēminēret | ēminuerit | ēminuisset |
| 1 plūr | ēmineāmus | ēminērēmus | ēminuerīmus | ēminuissēmus |
| 2 plūr | ēmineātis | ēminērētis | ēminuerītis | ēminuissētis |
| 3 plūr | ēmineant | ēminērent | ēminuerint | ēminuissent |
imperātīvus āctīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | ēminē | ēminētō |
| 3 sing | — | ēminētō |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | ēminēte | ēminētōte |
| 3 plūr | — | ēminentō |
īnfīnītīvus
- praesēns āctīvum
- ēminēre
- praesēns passīvum
- —
- praesēns
- ēminēre
- perfectum āctīvum
- ēminuisse
- perfectum passīvum
- —
gerundium
- acc
- ēminendum
- gen
- ēminendī
- dat
- ēminendō
- abl
- ēminendō
supīnum
- acc
- —
- abl
- —
participium praesēns āctīvum
- ēminēns