Lexicon Latīnum

verbum · dēpōnēns

ēmentior -īrī, -ītus sum

1
to lie

= mentior
2
to fabricate, pretend, feign

= fingō= simulō= mentior= affectō= dissimulō= praetendō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

ēmentior
perfectum āctīvum: ēmentītus sum

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	ēmentior	ēmentiēbar	ēmentiar
2 sing	ēmentīre, ēmentīris	ēmentiēbāre, ēmentiēbāris	ēmentiēre, ēmentiēris
3 sing	ēmentītur	ēmentiēbātur	ēmentiētur
1 plūr	ēmentīmur	ēmentiēbāmur	ēmentiēmur
2 plūr	ēmentīminī	ēmentiēbāminī	ēmentiēminī
3 plūr	ēmentiuntur	ēmentiēbantur	ēmentientur

perfectum periphrastic: ēmentītus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: ēmentītus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: ēmentītus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	ēmentiar	ēmentīrer
2 sing	ēmentiāre, ēmentiāris	ēmentīrēre, ēmentīrēris
3 sing	ēmentiātur	ēmentīrētur
1 plūr	ēmentiāmur	ēmentīrēmur
2 plūr	ēmentiāminī	ēmentīrēminī
3 plūr	ēmentiantur	ēmentīrentur

perfectum periphrastic: ēmentītus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: ēmentītus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	ēmentīre	ēmentītor
3 sing	—	ēmentītor
1 plūr	—	—
2 plūr	ēmentīminī	—
3 plūr	—	ēmentiuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: ēmentīrī
praesēns passīvum: —
praesēns: ēmentīrī
futūrum āctīvum: ēmentītūrum esse
futūrum passīvum: —
perfectum āctīvum: ēmentītum esse
perfectum āctīvum potential: ēmentītūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: —
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: ēmentītum fore
fut. perfectum passīvum: —

gerundium

acc: ēmentiendum
gen: ēmentiendī
dat: ēmentiendō
abl: ēmentiendō

supīnum

acc: ēmentītum
abl: ēmentītū

participium praesēns āctīvum ēmentiēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	ēmentiēns	ēmentiēns	ēmentiēns	ēmentientēs	ēmentientēs	ēmentientia
acc	ēmentientem	ēmentientem	ēmentiēns	ēmentientēs, ēmentientīs	ēmentientēs, ēmentientīs	ēmentientia
gen	ēmentientis	ēmentientis	ēmentientis	ēmentientium	ēmentientium	ēmentientium	ēmentientis
dat	ēmentientī	ēmentientī	ēmentientī	ēmentientibus	ēmentientibus	ēmentientibus
abl	ēmentiente, ēmentientī	ēmentiente, ēmentientī	ēmentiente, ēmentientī	ēmentientibus	ēmentientibus	ēmentientibus
voc	ēmentiēns	ēmentiēns	ēmentiēns	ēmentientēs	ēmentientēs	ēmentientia

ēmentiēns

participium futūrum āctīvum ēmentītūrus · ēmentītūra · ēmentītūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	ēmentītūrus	ēmentītūra	ēmentītūrum	ēmentītūrī	ēmentītūrae	ēmentītūra
acc	ēmentītūrum	ēmentītūram	ēmentītūrum	ēmentītūrōs	ēmentītūrās	ēmentītūra
gen	ēmentītūrī	ēmentītūrae	ēmentītūrī	ēmentītūrōrum	ēmentītūrārum	ēmentītūrōrum
dat	ēmentītūrō	ēmentītūrae	ēmentītūrō	ēmentītūrīs	ēmentītūrīs	ēmentītūrīs
abl	ēmentītūrō	ēmentītūrā	ēmentītūrō	ēmentītūrīs	ēmentītūrīs	ēmentītūrīs
voc	ēmentītūre	ēmentītūra	ēmentītūrum	ēmentītūrī	ēmentītūrae	ēmentītūra

ēmentītūrus, ēmentītūra, ēmentītūrum

participium futūrum passīvum

ēmentiendus, ēmentiundus

participium perfectum āctīvum ēmentītus · ēmentīta · ēmentītum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	ēmentītus	ēmentīta	ēmentītum	ēmentītī	ēmentītae	ēmentīta
acc	ēmentītum	ēmentītam	ēmentītum	ēmentītōs	ēmentītās	ēmentīta
gen	ēmentītī	ēmentītae	ēmentītī	ēmentītōrum	ēmentītārum	ēmentītōrum
dat	ēmentītō	ēmentītae	ēmentītō	ēmentītīs	ēmentītīs	ēmentītīs
abl	ēmentītō	ēmentītā	ēmentītō	ēmentītīs	ēmentītīs	ēmentītīs
voc	ēmentīte	ēmentīta	ēmentītum	ēmentītī	ēmentītae	ēmentīta

ēmentītus, ēmentīta, ēmentītum