nōmen
dissidentia dissidentiae f
dissidentia : nom./voc. singular
dissidentiā : abl. singular
- 1
diversity, contrariety
= discordia= dissēnsiō ↔ cōnsēnsus↔ cōnsēnsiō↔ concordia↔ congruentia↔ cōnspīrātiō
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- dissidentiae
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | dissidentia | dissidentiae |
| acc | dissidentiam | dissidentiās |
| gen | dissidentiae | dissidentiārum |
| dat | dissidentiae | dissidentiīs |
| abl | dissidentiā | dissidentiīs |
| voc | dissidentia | dissidentiae |