Lexicon Latīnum

verbum

displiceō -ēre, -uī, -itum

1
to displease (with dative)

= angō= sollicitō= irrītō= moveō= peragō= taedet= piget= pertaedet= perturbō= molestō ↔ placeō↔ exhilarō
2
to be displeased

= indignor= furō= saeviō= obīrāscor= queror= īrāscor ↔ gaudeō↔ placeō↔ ovō↔ grātulor↔ congrātulor↔ exhilarō↔ fruor

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

displiceō
perfectum āctīvum: displicuī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	displiceō	displicēbam	displicēbō	displicuī	displicueram	displicuerō
2 sing	displicēs	displicēbās	displicēbis	displicuistī	displicuerās	displicueris
3 sing	displicet	displicēbat	displicēbit	displicuit	displicuerat	displicuerit
1 plūr	displicēmus	displicēbāmus	displicēbimus	displicuimus	displicuerāmus	displicuerimus
2 plūr	displicētis	displicēbātis	displicēbitis	displicuistis	displicuerātis	displicueritis
3 plūr	displicent	displicēbant	displicēbunt	displicuēre, displicuērunt	displicuerant	displicuerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	displiceor	displicēbar	displicēbor
2 sing	displicēre, displicēris	displicēbāre, displicēbāris	displicēbere, displicēberis
3 sing	displicētur	displicēbātur	displicēbitur
1 plūr	displicēmur	displicēbāmur	displicēbimur
2 plūr	displicēminī	displicēbāminī	displicēbiminī
3 plūr	displicentur	displicēbantur	displicēbuntur

perfectum periphrastic: displicitus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: displicitus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: displicitus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	displiceam	displicērem	displicuerim	displicuissem
2 sing	displiceās	displicērēs	displicuerīs	displicuissēs
3 sing	displiceat	displicēret	displicuerit	displicuisset
1 plūr	displiceāmus	displicērēmus	displicuerīmus	displicuissēmus
2 plūr	displiceātis	displicērētis	displicuerītis	displicuissētis
3 plūr	displiceant	displicērent	displicuerint	displicuissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	displicear	displicērer
2 sing	displiceāre, displiceāris	displicērēre, displicērēris
3 sing	displiceātur	displicērētur
1 plūr	displiceāmur	displicērēmur
2 plūr	displiceāminī	displicērēminī
3 plūr	displiceantur	displicērentur

perfectum periphrastic: displicitus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: displicitus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	displicē	displicētō
3 sing	—	displicētō
1 plūr	—	—
2 plūr	displicēte	displicētōte
3 plūr	—	displicentō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	displicēre	displicētor
3 sing	—	displicētor
1 plūr	—	—
2 plūr	displicēminī	—
3 plūr	—	displicentor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: displicēre
praesēns passīvum: displicērī
praesēns: displicēre
futūrum āctīvum: displicitūrum esse
futūrum passīvum: displicitum īrī
perfectum āctīvum: displicuisse
perfectum āctīvum potential: displicitūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: displicitum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: displicitum fore

gerundium

acc: displicendum
gen: displicendī
dat: displicendō
abl: displicendō

supīnum

acc: displicitum
abl: displicitū
abl form-page: displicuitū (form-page); displicitum

participium praesēns āctīvum displicēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	displicēns	displicēns	displicēns	displicentēs	displicentēs	displicentia
acc	displicentem	displicentem	displicēns	displicentēs, displicentīs	displicentēs, displicentīs	displicentia
gen	displicentis	displicentis	displicentis	displicentium	displicentium	displicentium	displicentis
dat	displicentī	displicentī	displicentī	displicentibus	displicentibus	displicentibus
abl	displicente, displicentī	displicente, displicentī	displicente, displicentī	displicentibus	displicentibus	displicentibus
voc	displicēns	displicēns	displicēns	displicentēs	displicentēs	displicentia

displicēns

participium futūrum āctīvum displicuitūrus · displicuitūra · displicuitūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	displicuitūrus	displicuitūra	displicuitūrum	displicuitūrī	displicuitūrae	displicuitūra
acc	displicuitūrum	displicuitūram	displicuitūrum	displicuitūrōs	displicuitūrās	displicuitūra
gen	displicuitūrī	displicuitūrae	displicuitūrī	displicuitūrōrum	displicuitūrārum	displicuitūrōrum
dat	displicuitūrō	displicuitūrae	displicuitūrō	displicuitūrīs	displicuitūrīs	displicuitūrīs
abl	displicuitūrō	displicuitūrā	displicuitūrō	displicuitūrīs	displicuitūrīs	displicuitūrīs
voc	displicuitūre	displicuitūra	displicuitūrum	displicuitūrī	displicuitūrae	displicuitūra

displicitūrus, displicuitūra, displicuitūrum, displicuitūrus

participium futūrum passīvum displicendus · displicenda · displicendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	displicendus	displicenda	displicendum	displicendī	displicendae	displicenda
acc	displicendum	displicendam	displicendum	displicendōs	displicendās	displicenda
gen	displicendī	displicendae	displicendī	displicendōrum	displicendārum	displicendōrum
dat	displicendō	displicendae	displicendō	displicendīs	displicendīs	displicendīs
abl	displicendō	displicendā	displicendō	displicendīs	displicendīs	displicendīs
voc	displicende	displicenda	displicendum	displicendī	displicendae	displicenda

displicendus, displicenda, displicendum

participium perfectum passīvum displicuitus · displicuita · displicuitum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	displicuitus	displicuita	displicuitum	displicuitī	displicuitae	displicuita
acc	displicuitum	displicuitam	displicuitum	displicuitōs	displicuitās	displicuita
gen	displicuitī	displicuitae	displicuitī	displicuitōrum	displicuitārum	displicuitōrum
dat	displicuitō	displicuitae	displicuitō	displicuitīs	displicuitīs	displicuitīs
abl	displicuitō	displicuitā	displicuitō	displicuitīs	displicuitīs	displicuitīs
voc	displicuite	displicuita	displicuitum	displicuitī	displicuitae	displicuita

displicitus, displicuita, displicuitum