adiectīvum
discordābilis -e
discordābilis : nom./voc. singular feminine/masculine
discordābilis : gen. singular
discordābilīs : acc. plural feminine/masculine
- 1
disagreeing, inconsistent
- 2
inharmonious, discordant
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- discordābilis
- n
- discordābile
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | discordābilis | discordābilis | discordābile | discordābilēs | discordābilēs | discordābilia |
| acc | discordābilem | discordābilem | discordābile | discordābilēs, discordābilīs | discordābilēs, discordābilīs | discordābilia |
| gen | discordābilis | discordābilis | discordābilis | discordābilium | discordābilium | discordābilium |
| dat | discordābilī | discordābilī | discordābilī | discordābilibus | discordābilibus | discordābilibus |
| abl | discordābilī | discordābilī | discordābilī | discordābilibus | discordābilibus | discordābilibus |
| voc | discordābilis | discordābilis | discordābile | discordābilēs | discordābilēs | discordābilia |