Lexicon Latīnum

verbum · trānsitīvum

dēvincō -ere, dēvīcī, dēvictum

1
trāns. to defeat decisively, subdue, conquer, triumph

= ēvincō= subigō= subiciō= vincō= conquestō= pācō= superō= domō= prōflīgō= expugnō= caedō= obruō= exsuperō= pellō= opprimō= premō= fundō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

dēvincō
perfectum āctīvum: dēvīcī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	dēvincō	dēvincēbam	dēvincam	dēvīcī	dēvīceram	dēvīcerō
2 sing	dēvincis	dēvincēbās	dēvincēs	dēvīcistī	dēvīcerās	dēvīceris
3 sing	dēvincit	dēvincēbat	dēvincet	dēvīcit	dēvīcerat	dēvīcerit
1 plūr	dēvincimus	dēvincēbāmus	dēvincēmus	dēvīcimus	dēvīcerāmus	dēvīcerimus
2 plūr	dēvincitis	dēvincēbātis	dēvincētis	dēvīcistis	dēvīcerātis	dēvīceritis
3 plūr	dēvincunt	dēvincēbant	dēvincent	dēvīcēre, dēvīcērunt	dēvīcerant	dēvīcerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	dēvincor	dēvincēbar	dēvincar
2 sing	dēvincere, dēvinceris	dēvincēbāre, dēvincēbāris	dēvincēre, dēvincēris
3 sing	dēvincitur	dēvincēbātur	dēvincētur
1 plūr	dēvincimur	dēvincēbāmur	dēvincēmur
2 plūr	dēvinciminī	dēvincēbāminī	dēvincēminī
3 plūr	dēvincuntur	dēvincēbantur	dēvincentur

perfectum periphrastic: dēvictus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēvictus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: dēvictus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	dēvincam	dēvincerem	dēvīcerim	dēvīcissem
2 sing	dēvincās	dēvincerēs	dēvīcerīs	dēvīcissēs
3 sing	dēvincat	dēvinceret	dēvīcerit	dēvīcisset
1 plūr	dēvincāmus	dēvincerēmus	dēvīcerīmus	dēvīcissēmus
2 plūr	dēvincātis	dēvincerētis	dēvīcerītis	dēvīcissētis
3 plūr	dēvincant	dēvincerent	dēvīcerint	dēvīcissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	dēvincar	dēvincerer
2 sing	dēvincāre, dēvincāris	dēvincerēre, dēvincerēris
3 sing	dēvincātur	dēvincerētur
1 plūr	dēvincāmur	dēvincerēmur
2 plūr	dēvincāminī	dēvincerēminī
3 plūr	dēvincantur	dēvincerentur

perfectum periphrastic: dēvictus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēvictus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēvince	dēvincitō
3 sing	—	dēvincitō
1 plūr	—	—
2 plūr	dēvincite	dēvincitōte
3 plūr	—	dēvincuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēvincere	dēvincitor
3 sing	—	dēvincitor
1 plūr	—	—
2 plūr	dēvinciminī	—
3 plūr	—	dēvincuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: dēvincere
praesēns passīvum: dēvincī
praesēns: dēvincere
futūrum āctīvum: dēvictūrum esse
futūrum passīvum: dēvictum īrī
perfectum āctīvum: dēvīcisse
perfectum āctīvum potential: dēvictūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: dēvictum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: dēvictum fore

gerundium

acc: dēvincendum
gen: dēvincendī
dat: dēvincendō
abl: dēvincendō

supīnum

acc: dēvictum
abl: dēvictū; dēvictum

participium praesēns āctīvum dēvincēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēvincēns	dēvincēns	dēvincēns	dēvincentēs	dēvincentēs	dēvincentia
acc	dēvincentem	dēvincentem	dēvincēns	dēvincentēs, dēvincentīs	dēvincentēs, dēvincentīs	dēvincentia
gen	dēvincentis	dēvincentis	dēvincentis	dēvincentium	dēvincentium	dēvincentium	dēvincentis
dat	dēvincentī	dēvincentī	dēvincentī	dēvincentibus	dēvincentibus	dēvincentibus
abl	dēvincente, dēvincentī	dēvincente, dēvincentī	dēvincente, dēvincentī	dēvincentibus	dēvincentibus	dēvincentibus
voc	dēvincēns	dēvincēns	dēvincēns	dēvincentēs	dēvincentēs	dēvincentia

dēvincēns

participium futūrum āctīvum dēvictūrus · dēvictūra · dēvictūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēvictūrus	dēvictūra	dēvictūrum	dēvictūrī	dēvictūrae	dēvictūra
acc	dēvictūrum	dēvictūram	dēvictūrum	dēvictūrōs	dēvictūrās	dēvictūra
gen	dēvictūrī	dēvictūrae	dēvictūrī	dēvictūrōrum	dēvictūrārum	dēvictūrōrum
dat	dēvictūrō	dēvictūrae	dēvictūrō	dēvictūrīs	dēvictūrīs	dēvictūrīs
abl	dēvictūrō	dēvictūrā	dēvictūrō	dēvictūrīs	dēvictūrīs	dēvictūrīs
voc	dēvictūre	dēvictūra	dēvictūrum	dēvictūrī	dēvictūrae	dēvictūra

dēvictūrus, dēvictūra, dēvictūrum

participium futūrum passīvum dēvincendus · dēvincenda · dēvincendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēvincendus	dēvincenda	dēvincendum	dēvincendī	dēvincendae	dēvincenda
acc	dēvincendum	dēvincendam	dēvincendum	dēvincendōs	dēvincendās	dēvincenda
gen	dēvincendī	dēvincendae	dēvincendī	dēvincendōrum	dēvincendārum	dēvincendōrum
dat	dēvincendō	dēvincendae	dēvincendō	dēvincendīs	dēvincendīs	dēvincendīs
abl	dēvincendō	dēvincendā	dēvincendō	dēvincendīs	dēvincendīs	dēvincendīs
voc	dēvincende	dēvincenda	dēvincendum	dēvincendī	dēvincendae	dēvincenda

dēvincendus, dēvincenda, dēvincendum, dēvincundus

participium perfectum passīvum dēvictus · dēvicta · dēvictum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēvictus	dēvicta	dēvictum	dēvictī	dēvictae	dēvicta
acc	dēvictum	dēvictam	dēvictum	dēvictōs	dēvictās	dēvicta
gen	dēvictī	dēvictae	dēvictī	dēvictōrum	dēvictārum	dēvictōrum
dat	dēvictō	dēvictae	dēvictō	dēvictīs	dēvictīs	dēvictīs
abl	dēvictō	dēvictā	dēvictō	dēvictīs	dēvictīs	dēvictīs
voc	dēvicte	dēvicta	dēvictum	dēvictī	dēvictae	dēvicta

dēvictus, dēvicta, dēvictum