Lexicon Latīnum

verbum

dēsistō -ere, dēstitī, dēstitum

  1. 1

    to stand apart

  2. 2

    to cease, desist from (usually coupled with ablative)

    = subsistō= sistō= cessō= remittō= dēsinō= conticēscō= quiēscō= trānseō ↔ coepiō↔ incohō↔ incipiō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

dēsistō
perfectum āctīvum
dēstitī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singdēsistōdēsistēbamdēsistamdēstitīdēstiteramdēstiterō
2 singdēsistisdēsistēbāsdēsistēsdēstitistīdēstiterāsdēstiteris
3 singdēsistitdēsistēbatdēsistetdēstititdēstiteratdēstiterit
1 plūrdēsistimusdēsistēbāmusdēsistēmusdēstitimusdēstiterāmusdēstiterimus
2 plūrdēsistitisdēsistēbātisdēsistētisdēstitistisdēstiterātisdēstiteritis
3 plūrdēsistuntdēsistēbantdēsistentdēstitēre, dēstitēruntdēstiterantdēstiterint

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 sing——————
2 sing——————
3 singdēsistiturdēsistēbāturdēsistēturdēstitum estdēstitum eratdēstitum erit
1 plūr——————
2 plūr——————
3 plūr——————

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singdēsistamdēsisteremdēstiterimdēstitissem
2 singdēsistāsdēsisterēsdēstiterīsdēstitissēs
3 singdēsistatdēsisteretdēstiteritdēstitisset
1 plūrdēsistāmusdēsisterēmusdēstiterīmusdēstitissēmus
2 plūrdēsistātisdēsisterētisdēstiterītisdēstitissētis
3 plūrdēsistantdēsisterentdēstiterintdēstitissent

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 sing————
2 sing————
3 singdēsistāturdēsisterēturdēstitum sitdēstitum esset
1 plūr————
2 plūr————
3 plūr————

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singdēsistedēsistitō
3 sing—dēsistitō
1 plūr——
2 plūrdēsistitedēsistitōte
3 plūr—dēsistuntō

imperātīvus passīvum

futūrum
1 sing—
2 sing—
3 singdēsistitor
1 plūr—
2 plūr—
3 plūr—

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
dēsistere
praesēns passīvum
dēsistī
praesēns
dēsistere
futūrum āctīvum
dēstitūrum esse
futūrum passīvum
dēstitum īrī
perfectum āctīvum
dēstitisse
perfectum āctīvum potential
dēstitūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
dēstitum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
dēstitum fore

gerundium

acc
dēsistendum
gen
dēsistendī
dat
dēsistendō
abl
dēsistendō

supīnum

acc
dēstitum
abl
dēstitū
dēstitum
participium praesēns āctīvum dēsistēns
singplūr
mfnmfn
nōmdēsistēnsdēsistēnsdēsistēnsdēsistentēsdēsistentēsdēsistentia
accdēsistentemdēsistentemdēsistēnsdēsistentēs, dēsistentīsdēsistentēs, dēsistentīsdēsistentia
gendēsistentisdēsistentisdēsistentisdēsistentiumdēsistentiumdēsistentiumdēsistentis
datdēsistentīdēsistentīdēsistentīdēsistentibusdēsistentibusdēsistentibus
abldēsistente, dēsistentīdēsistente, dēsistentīdēsistente, dēsistentīdēsistentibusdēsistentibusdēsistentibus
vocdēsistēnsdēsistēnsdēsistēnsdēsistentēsdēsistentēsdēsistentia
dēsistēns
participium futūrum āctīvum dēstitūrus · dēstitūra · dēstitūrum
singplūr
mfnmfn
nōmdēstitūrusdēstitūradēstitūrumdēstitūrīdēstitūraedēstitūra
accdēstitūrumdēstitūramdēstitūrumdēstitūrōsdēstitūrāsdēstitūra
gendēstitūrīdēstitūraedēstitūrīdēstitūrōrumdēstitūrārumdēstitūrōrum
datdēstitūrōdēstitūraedēstitūrōdēstitūrīsdēstitūrīsdēstitūrīs
abldēstitūrōdēstitūrādēstitūrōdēstitūrīsdēstitūrīsdēstitūrīs
vocdēstitūredēstitūradēstitūrumdēstitūrīdēstitūraedēstitūra
dēstitūrus, dēstitūra, dēstitūrum

participium futūrum passīvum

dēsistendum, dēsistundum
participium perfectum passīvum dēstitus · dēstita · dēstitum
singplūr
mfnmfn
nōmdēstitusdēstitadēstitumdēstitīdēstitaedēstita
accdēstitumdēstitamdēstitumdēstitōsdēstitāsdēstita
gendēstitīdēstitaedēstitīdēstitōrumdēstitārumdēstitōrum
datdēstitōdēstitaedēstitōdēstitīsdēstitīsdēstitīs
abldēstitōdēstitādēstitōdēstitīsdēstitīsdēstitīs
vocdēstitedēstitadēstitumdēstitīdēstitaedēstita
dēstitum, dēstita, dēstitum, dēstitus