Lexicon Latīnum

verbum

dēsinō -ere, dēsiī, dēsitum

dēsine : 2nd person singular present active imperative

1
to leave off, give over, give up

= relinquō= dēserō= omittō= dēdō= concēdō= dēcēdō= dēstituō= dēficiō= cēdō= linquō= addīcō= neglegō= remittō= permittō= tribuō
2
to cease, desist, stop

= dēsistō= absistō= cessō= omittō= remittō= mittō= quiēscō ↔ incipiō↔ exōrdior↔ ōrdior↔ īnfit
3
to stop, end, close, make an end

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

dēsinō
perfectum āctīvum: dēsiī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	dēsinō	dēsinēbam	dēsinam	dēsiī	dēsieram	dēsierō
2 sing	dēsinis	dēsinēbās	dēsinēs	dēsiistī	dēsierās	dēsieris, dēsiveris (form-page)
3 sing	dēsinit	dēsinēbat	dēsinet	dēsiit, dēsivit (form-page), dēsīt (form-page\|syncope)	dēsierat	dēsierit
1 plūr	dēsinimus	dēsinēbāmus	dēsinēmus	dēsiimus, dēsivimus (form-page)	dēsierāmus	dēsierimus
2 plūr	dēsinitis	dēsinēbātis	dēsinētis	dēsiistis	dēsierātis	dēsieritis
3 plūr	dēsinunt	dēsinēbant	dēsinent	dēsiēre, dēsiērunt	dēsierant	dēsierint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	dēsinor	dēsinēbar	dēsinar
2 sing	dēsinere, dēsineris	dēsinēbāre, dēsinēbāris	dēsinēre, dēsinēris
3 sing	dēsinitur	dēsinēbātur	dēsinētur
1 plūr	dēsinimur	dēsinēbāmur	dēsinēmur
2 plūr	dēsiniminī	dēsinēbāminī	dēsinēminī
3 plūr	dēsinuntur	dēsinēbantur	dēsinentur

perfectum periphrastic: dēsitus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēsitus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: dēsitus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	dēsinam	dēsinerem	dēsierim	dēsiissem, dēsīssem (form-page)
2 sing	dēsinās	dēsinerēs	dēsierīs, dēsiverīs (form-page)	dēsiissēs, dēsissēs (form-page)
3 sing	dēsinat	dēsineret	dēsierit	dēsiisset, dēsisset (form-page)
1 plūr	dēsināmus	dēsinerēmus	dēsierīmus	dēsiissēmus
2 plūr	dēsinātis	dēsinerētis	dēsierītis	dēsiissētis
3 plūr	dēsinant	dēsinerent	dēsierint	dēsiissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	dēsinar	dēsinerer
2 sing	dēsināre, dēsināris	dēsinerēre, dēsinerēris
3 sing	dēsinātur	dēsinerētur
1 plūr	dēsināmur	dēsinerēmur
2 plūr	dēsināminī	dēsinerēminī
3 plūr	dēsinantur	dēsinerentur

perfectum periphrastic: dēsitus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēsitus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēsine	dēsinitō
3 sing	—	dēsinitō
1 plūr	—	—
2 plūr	dēsinite	dēsinitōte
3 plūr	—	dēsinuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēsinere	dēsinitor
3 sing	—	dēsinitor
1 plūr	—	—
2 plūr	dēsiniminī	—
3 plūr	—	dēsinuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: dēsinere
praesēns passīvum: dēsinī
praesēns: dēsinere
futūrum āctīvum: dēsitūrum esse
futūrum passīvum: dēsitum īrī
perfectum āctīvum: dēsiisse
perfectum āctīvum potential: dēsitūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: dēsitum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: dēsitum fore

gerundium

acc: dēsinendum
gen: dēsinendī
dat: dēsinendō
abl: dēsinendō

supīnum

acc: dēsitum
abl: dēsitū; dēsitum

participium praesēns āctīvum dēsinēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēsinēns	dēsinēns	dēsinēns	dēsinentēs	dēsinentēs	dēsinentia
acc	dēsinentem	dēsinentem	dēsinēns	dēsinentēs, dēsinentīs	dēsinentēs, dēsinentīs	dēsinentia
gen	dēsinentis	dēsinentis	dēsinentis	dēsinentium	dēsinentium	dēsinentium	dēsinentis
dat	dēsinentī	dēsinentī	dēsinentī	dēsinentibus	dēsinentibus	dēsinentibus
abl	dēsinente, dēsinentī	dēsinente, dēsinentī	dēsinente, dēsinentī	dēsinentibus	dēsinentibus	dēsinentibus
voc	dēsinēns	dēsinēns	dēsinēns	dēsinentēs	dēsinentēs	dēsinentia

dēsinēns

participium futūrum āctīvum dēsitūrus · dēsitūra · dēsitūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēsitūrus	dēsitūra	dēsitūrum	dēsitūrī	dēsitūrae	dēsitūra
acc	dēsitūrum	dēsitūram	dēsitūrum	dēsitūrōs	dēsitūrās	dēsitūra
gen	dēsitūrī	dēsitūrae	dēsitūrī	dēsitūrōrum	dēsitūrārum	dēsitūrōrum
dat	dēsitūrō	dēsitūrae	dēsitūrō	dēsitūrīs	dēsitūrīs	dēsitūrīs
abl	dēsitūrō	dēsitūrā	dēsitūrō	dēsitūrīs	dēsitūrīs	dēsitūrīs
voc	dēsitūre	dēsitūra	dēsitūrum	dēsitūrī	dēsitūrae	dēsitūra

dēsitūrus, dēsitūra, dēsitūrum

participium futūrum passīvum dēsinendus · dēsinenda · dēsinendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēsinendus	dēsinenda	dēsinendum	dēsinendī	dēsinendae	dēsinenda
acc	dēsinendum	dēsinendam	dēsinendum	dēsinendōs	dēsinendās	dēsinenda
gen	dēsinendī	dēsinendae	dēsinendī	dēsinendōrum	dēsinendārum	dēsinendōrum
dat	dēsinendō	dēsinendae	dēsinendō	dēsinendīs	dēsinendīs	dēsinendīs
abl	dēsinendō	dēsinendā	dēsinendō	dēsinendīs	dēsinendīs	dēsinendīs
voc	dēsinende	dēsinenda	dēsinendum	dēsinendī	dēsinendae	dēsinenda

dēsinendus, dēsinenda, dēsinendum, dēsinundus

participium perfectum passīvum dēsitus · dēsita · dēsitum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēsitus	dēsita	dēsitum	dēsitī	dēsitae	dēsita
acc	dēsitum	dēsitam	dēsitum	dēsitōs	dēsitās	dēsita
gen	dēsitī	dēsitae	dēsitī	dēsitōrum	dēsitārum	dēsitōrum
dat	dēsitō	dēsitae	dēsitō	dēsitīs	dēsitīs	dēsitīs
abl	dēsitō	dēsitā	dēsitō	dēsitīs	dēsitīs	dēsitīs
voc	dēsite	dēsita	dēsitum	dēsitī	dēsitae	dēsita

dēsitus, dēsita, dēsitum