Lexicon Latīnum

verbum

dēnegō -āre, -āvī, -ātum

1
to deny, reject or refuse (a request); to say no

= negō= renuō= abnuō= recūsō ↔ accipiō↔ adnuō↔ affirmō↔ firmō↔ consentiō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

dēnegō
perfectum āctīvum: dēnegāvī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	dēnegō	dēnegābam	dēnegābō	dēnegāvī	dēnegāram, dēnegāveram	dēnegārō, dēnegāverō
2 sing	dēnegās	dēnegābās	dēnegābis	dēnegāstī, dēnegāvistī	dēnegārās, dēnegāverās	dēnegāris, dēnegāveris
3 sing	dēnegat	dēnegābat	dēnegābit	dēnegāt, dēnegāvit	dēnegārat, dēnegāverat	dēnegārit, dēnegāverit
1 plūr	dēnegāmus	dēnegābāmus	dēnegābimus	dēnegāmus, dēnegāvimus	dēnegārāmus, dēnegāverāmus	dēnegārimus, dēnegāverimus
2 plūr	dēnegātis	dēnegābātis	dēnegābitis	dēnegāstis, dēnegāvistis	dēnegārātis, dēnegāverātis	dēnegāritis, dēnegāveritis
3 plūr	dēnegant	dēnegābant	dēnegābunt	dēnegārunt, dēnegāvēre, dēnegāvērunt	dēnegārant, dēnegāverant	dēnegārint, dēnegāverint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	dēnegor	dēnegābar	dēnegābor
2 sing	dēnegāre, dēnegāris	dēnegābāre, dēnegābāris	dēnegābere, dēnegāberis
3 sing	dēnegātur	dēnegābātur	dēnegābitur
1 plūr	dēnegāmur	dēnegābāmur	dēnegābimur
2 plūr	dēnegāminī	dēnegābāminī	dēnegābiminī
3 plūr	dēnegantur	dēnegābantur	dēnegābuntur

perfectum periphrastic: dēnegātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēnegātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: dēnegātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	dēnegem	dēnegārem	dēnegārim, dēnegāverim	dēnegāssem, dēnegāvissem
2 sing	dēnegēs	dēnegārēs	dēnegārīs, dēnegāverīs	dēnegāssēs, dēnegāvissēs
3 sing	dēneget	dēnegāret	dēnegārit, dēnegāverit	dēnegāsset, dēnegāvisset
1 plūr	dēnegēmus	dēnegārēmus	dēnegārīmus, dēnegāverīmus	dēnegāssēmus, dēnegāvissēmus
2 plūr	dēnegētis	dēnegārētis	dēnegārītis, dēnegāverītis	dēnegāssētis, dēnegāvissētis
3 plūr	dēnegent	dēnegārent	dēnegārint, dēnegāverint	dēnegāssent, dēnegāvissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	dēneger	dēnegārer
2 sing	dēnegēre, dēnegēris	dēnegārēre, dēnegārēris
3 sing	dēnegētur	dēnegārētur
1 plūr	dēnegēmur	dēnegārēmur
2 plūr	dēnegēminī	dēnegārēminī
3 plūr	dēnegentur	dēnegārentur

perfectum periphrastic: dēnegātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēnegātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēnegā	dēnegātō
3 sing	—	dēnegātō
1 plūr	—	—
2 plūr	dēnegāte	dēnegātōte
3 plūr	—	dēnegantō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēnegāre	dēnegātor
3 sing	—	dēnegātor
1 plūr	—	—
2 plūr	dēnegāminī	—
3 plūr	—	dēnegantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: dēnegāre
praesēns passīvum: dēnegārī
praesēns: dēnegāre
futūrum āctīvum: dēnegātūrum esse
futūrum passīvum: dēnegātum īrī
perfectum āctīvum: dēnegāsse, dēnegāvisse
perfectum āctīvum potential: dēnegātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: dēnegātum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: dēnegātum fore

gerundium

acc: dēnegandum
gen: dēnegandī
dat: dēnegandō
abl: dēnegandō

supīnum

acc: dēnegātum
abl: dēnegātū; dēnegātum

participium praesēns āctīvum dēnegāns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēnegāns	dēnegāns	dēnegāns	dēnegantēs	dēnegantēs	dēnegantia
acc	dēnegantem	dēnegantem	dēnegāns	dēnegantēs, dēnegantīs	dēnegantēs, dēnegantīs	dēnegantia
gen	dēnegantis	dēnegantis	dēnegantis	dēnegantium	dēnegantium	dēnegantium	dēnegantis
dat	dēnegantī	dēnegantī	dēnegantī	dēnegantibus	dēnegantibus	dēnegantibus
abl	dēnegante, dēnegantī	dēnegante, dēnegantī	dēnegante, dēnegantī	dēnegantibus	dēnegantibus	dēnegantibus
voc	dēnegāns	dēnegāns	dēnegāns	dēnegantēs	dēnegantēs	dēnegantia

dēnegāns

participium futūrum āctīvum dēnegātūrus · dēnegātūra · dēnegātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēnegātūrus	dēnegātūra	dēnegātūrum	dēnegātūrī	dēnegātūrae	dēnegātūra
acc	dēnegātūrum	dēnegātūram	dēnegātūrum	dēnegātūrōs	dēnegātūrās	dēnegātūra
gen	dēnegātūrī	dēnegātūrae	dēnegātūrī	dēnegātūrōrum	dēnegātūrārum	dēnegātūrōrum
dat	dēnegātūrō	dēnegātūrae	dēnegātūrō	dēnegātūrīs	dēnegātūrīs	dēnegātūrīs
abl	dēnegātūrō	dēnegātūrā	dēnegātūrō	dēnegātūrīs	dēnegātūrīs	dēnegātūrīs
voc	dēnegātūre	dēnegātūra	dēnegātūrum	dēnegātūrī	dēnegātūrae	dēnegātūra

dēnegātūrus, dēnegātūra, dēnegātūrum

participium futūrum passīvum dēnegandus · dēneganda · dēnegandum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēnegandus	dēneganda	dēnegandum	dēnegandī	dēnegandae	dēneganda
acc	dēnegandum	dēnegandam	dēnegandum	dēnegandōs	dēnegandās	dēneganda
gen	dēnegandī	dēnegandae	dēnegandī	dēnegandōrum	dēnegandārum	dēnegandōrum
dat	dēnegandō	dēnegandae	dēnegandō	dēnegandīs	dēnegandīs	dēnegandīs
abl	dēnegandō	dēnegandā	dēnegandō	dēnegandīs	dēnegandīs	dēnegandīs
voc	dēnegande	dēneganda	dēnegandum	dēnegandī	dēnegandae	dēneganda

dēnegandus, dēneganda, dēnegandum

participium perfectum passīvum dēnegātus · dēnegāta · dēnegātum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēnegātus	dēnegāta	dēnegātum	dēnegātī	dēnegātae	dēnegāta
acc	dēnegātum	dēnegātam	dēnegātum	dēnegātōs	dēnegātās	dēnegāta
gen	dēnegātī	dēnegātae	dēnegātī	dēnegātōrum	dēnegātārum	dēnegātōrum
dat	dēnegātō	dēnegātae	dēnegātō	dēnegātīs	dēnegātīs	dēnegātīs
abl	dēnegātō	dēnegātā	dēnegātō	dēnegātīs	dēnegātīs	dēnegātīs
voc	dēnegāte	dēnegāta	dēnegātum	dēnegātī	dēnegātae	dēnegāta

dēnegātus, dēnegāta, dēnegātum