verbum · trānsitīvum · intrānsitīvum

dēficiō -ere, dēfēcī, dēfectum

dēficientia : nom./acc./voc. plural present active participle neuter

1
intrāns. to move away, leave, withdraw, break away

= dēcēdō= discēdō= facessō= cēdō= regredior= abscēdō= recēdō= vertō ↔ prōgredior↔ prōdeō↔ prōcēdō↔ prōficiō↔ aggredior↔ incēdō↔ accēdō↔ adeō
2
intrāns. to be exhausted, run out, fail, run out, be wanting, fail, cease, disappear, come to nothing, vanish

= cadō= dēsum= discēdō= dēlinquō
3
intrāns. to be discouraged, disappoint or let down
4
intrāns. to finish up, die

= pereō= morior= intereō= exspirō= defungor= decedō= occumbō= cadō
5
trāns. to forsake, desert or abandon

= dēserō= relinquō= omittō= dēdō= linquō= dēsinō= remittō
6
to be lacking in, to fall short, have shortcomings, fail

= cadō= dēsum= discēdō= dēlinquō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

difficiō, dēficiō, dēfīō
perfectum āctīvum: dēfactus sum, dēfēcī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	dēficiō, dēfīō	dēficiēbam, dēfīēbam	dēficiam, dēfīam	dēfēcī	dēfēceram	dēfēcerō
2 sing	dēficis, dēfīs	dēficiēbās, dēfīēbās	dēficiēs, dēfīēs	dēfēcistī	dēfēcerās	dēfēceris
3 sing	dēficit, dēfit	dēficiēbat, dēfīēbat	dēficiet, dēfīet	dēfēcit	dēfēcerat	dēfēcerit
1 plūr	dēficimus, dēfīmus	dēficiēbāmus, dēfīēbāmus	dēficiēmus, dēfīēmus	dēfēcimus	dēfēcerāmus	dēfēcerimus
2 plūr	dēficitis, dēfītis	dēficiēbātis, dēfīēbātis	dēficiētis, dēfīētis	dēfēcistis	dēfēcerātis	dēfēceritis
3 plūr	dēficiunt, dēfīunt	dēficiēbant, dēfīēbant	dēficient, dēfīent	dēfēcēre, dēfēcērunt	dēfēcerant	dēfēcerint

perfectum periphrastic: dēfactus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēfactus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: dēfactus + future active indicative of sum (periphrastic)

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	dēficior	dēficiēbar	dēficiar
2 sing	dēficere, dēficeris	dēficiēbāre, dēficiēbāris	dēficiēre, dēficiēris
3 sing	dēficitur	dēficiēbātur	dēficiētur
1 plūr	dēficimur	dēficiēbāmur	dēficiēmur
2 plūr	dēficiminī	dēficiēbāminī	dēficiēminī
3 plūr	dēficiuntur	dēficiēbantur	dēficientur

perfectum periphrastic: dēfectus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēfectus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: dēfectus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	dēficiam, dēfīam	dēficerem, dēfierem	dēfēcerim	dēfēcissem
2 sing	dēficiās, dēfīās	dēficerēs, dēfierēs	dēfēcerīs	dēfēcissēs
3 sing	dēficiat, dēfīat	dēficeret, dēfieret	dēfēcerit	dēfēcisset
1 plūr	dēficiāmus, dēfīāmus	dēficerēmus, dēfierēmus	dēfēcerīmus	dēfēcissēmus
2 plūr	dēficiātis, dēfīātis	dēficerētis, dēfierētis	dēfēcerītis	dēfēcissētis
3 plūr	dēficiant, dēfīant	dēficerent, dēfierent	dēfēcerint	dēfēcissent

perfectum periphrastic: dēfactus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēfactus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	dēficiar	dēficerer
2 sing	dēficiāre, dēficiāris	dēficerēre, dēficerēris
3 sing	dēficiātur	dēficerētur
1 plūr	dēficiāmur	dēficerēmur
2 plūr	dēficiāminī	dēficerēminī
3 plūr	dēficiantur	dēficerentur

perfectum periphrastic: dēfectus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: dēfectus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēfice, dēfī	dēficitō, dēfītō
3 sing	—	dēficitō, dēfītō
1 plūr	—	—
2 plūr	dēficite, dēfīte	dēficitōte, dēfītōte
3 plūr	—	dēficiuntō, dēfīuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	dēficere	dēficitor
3 sing	—	dēficitor
1 plūr	—	—
2 plūr	dēficiminī	—
3 plūr	—	dēficiuntor

fōrmae sigmaticae āctīvum

	fut. sigmaticum	aor. sigmaticus
1 sing	dēfexō	dēfexim
2 sing	dēfexis	dēfexīs
3 sing	dēfexit	dēfexīt
1 plūr	dēfeximus	dēfexīmus
2 plūr	dēfexitis	dēfexītis
3 plūr	dēfexint	dēfexint

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: dēficere, dēfierī
praesēns passīvum: —, dēficī
praesēns: dēficere, dēfierī
futūrum āctīvum: dēfactum īrī, dēfectūrum esse
futūrum passīvum: —, dēfectum īrī
perfectum āctīvum: dēfactum esse, dēfēcisse
perfectum āctīvum potential: dēfectūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: —, dēfectum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —, dēfactum fore
fut. perfectum passīvum: —, dēfectum fore

gerundium

acc: dēficiendum, dēfīendum
gen: dēficiendī, dēfīendī
dat: dēficiendō, dēfīendō
abl: dēficiendō, dēfīendō

supīnum

acc: dēfactum, dēfectum
abl: dēfactū, dēfectū; dēfectum

participium praesēns āctīvum dēficiēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēficiēns	dēficiēns	dēficiēns	dēficientēs	dēficientēs	dēficientia
acc	dēficientem	dēficientem	dēficiēns	dēficientēs, dēficientīs	dēficientēs, dēficientīs	dēficientia
gen	dēficientis	dēficientis	dēficientis	dēficientium	dēficientium	dēficientium	dēficientis
dat	dēficientī	dēficientī	dēficientī	dēficientibus	dēficientibus	dēficientibus
abl	dēficiente, dēficientī	dēficiente, dēficientī	dēficiente, dēficientī	dēficientibus	dēficientibus	dēficientibus
voc	dēficiēns	dēficiēns	dēficiēns	dēficientēs	dēficientēs	dēficientia

dēficiēns, dēfīēns

participium futūrum āctīvum dēfectūrus · dēfectūra · dēfectūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēfectūrus	dēfectūra	dēfectūrum	dēfectūrī	dēfectūrae	dēfectūra
acc	dēfectūrum	dēfectūram	dēfectūrum	dēfectūrōs	dēfectūrās	dēfectūra
gen	dēfectūrī	dēfectūrae	dēfectūrī	dēfectūrōrum	dēfectūrārum	dēfectūrōrum
dat	dēfectūrō	dēfectūrae	dēfectūrō	dēfectūrīs	dēfectūrīs	dēfectūrīs
abl	dēfectūrō	dēfectūrā	dēfectūrō	dēfectūrīs	dēfectūrīs	dēfectūrīs
voc	dēfectūre	dēfectūra	dēfectūrum	dēfectūrī	dēfectūrae	dēfectūra

—, dēfectūra, dēfectūrum, dēfectūrus

participium futūrum passīvum dēficiendus · dēficienda · dēficiendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēficiendus	dēficienda	dēficiendum	dēficiendī	dēficiendae	dēficienda
acc	dēficiendum	dēficiendam	dēficiendum	dēficiendōs	dēficiendās	dēficienda
gen	dēficiendī	dēficiendae	dēficiendī	dēficiendōrum	dēficiendārum	dēficiendōrum
dat	dēficiendō	dēficiendae	dēficiendō	dēficiendīs	dēficiendīs	dēficiendīs
abl	dēficiendō	dēficiendā	dēficiendō	dēficiendīs	dēficiendīs	dēficiendīs
voc	dēficiende	dēficienda	dēficiendum	dēficiendī	dēficiendae	dēficienda

dēficiendus, dēficienda, dēficiendum, dēficiundus, dēfīendus

participium perfectum āctīvum

—, dēfactus

participium perfectum passīvum dēfactus · dēfectus · dēfacta · dēfecta · dēfactum · dēfectum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	dēfactus, dēfectus	dēfacta, dēfecta	dēfactum, dēfectum	dēfactī, dēfectī	dēfactae, dēfectae	dēfacta, dēfecta
acc	dēfactum, dēfectum	dēfactam, dēfectam	dēfactum, dēfectum	dēfactōs, dēfectōs	dēfactās, dēfectās	dēfacta, dēfecta
gen	dēfactī, dēfectī	dēfactae, dēfectae	dēfactī, dēfectī	dēfactōrum, dēfectōrum	dēfactārum, dēfectārum	dēfactōrum, dēfectōrum
dat	dēfactō, dēfectō	dēfactae, dēfectae	dēfactō, dēfectō	dēfactīs, dēfectīs	dēfactīs, dēfectīs	dēfactīs, dēfectīs
abl	dēfactō, dēfectō	dēfactā, dēfectā	dēfactō, dēfectō	dēfactīs, dēfectīs	dēfactīs, dēfectīs	dēfactīs, dēfectīs
voc	dēfacte, dēfecte	dēfacta, dēfecta	dēfactum, dēfectum	dēfactī, dēfectī	dēfactae, dēfectae	dēfacta, dēfecta

—, dēfacta, dēfactum, dēfactus, dēfecta, dēfectum, dēfectus