Lexicon Latīnum

nōmen

dēdecus dēdecoris n

  1. 1

    disgrace, dishonor, infamy, shame, discredit.

    = dehonestāmentum ↔ faciēs↔ pulchritūdō↔ decor↔ decus

  2. 2

    That which causes shame; a disgrace, blot, blemish.

  3. 3

    A shameful act; vice, turpitude.

  4. 4

    indecency

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
deidecoris, dēdecoris
n
dēdecus

dēclīnātiō

singplūr
nōmdeidecus, dēdecusdeidecora, deidecorēs, dēdecora
accdeidecorem, deidecus, dēdecusdeidecora, deidecorēs, dēdecora
gendeidecoris, dēdecorisdeidecorum, dēdecorum
datdeidecorī, dēdecorīdeidecoribus, dēdecoribus
abldeidecore, dēdecoredeidecoribus, dēdecoribus
vocdeidecus, dēdecusdeidecora, deidecorēs, dēdecora