nōmen
cruciātus cruciātūs m
cruciātus : nom./voc. singular
cruciātūs : nom./acc./voc. plural
cruciātūs : gen. singular
- 1
torture (or the instruments of torture)
- 2
- 3
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- cruciātūs
- m
- cruciātus
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | cruciātus | cruciātūs |
| acc | cruciātum | cruciātūs |
| gen | cruciātūs | cruciātuum |
| dat | cruciātuī | cruciātibus |
| abl | cruciātū | cruciātibus |
| voc | cruciātus | cruciātūs |