Lexicon Latīnum

verbum · dēpōnēns

crīminor -ārī, -ātus sum

1
to accuse, denounce, charge

= condemno= arcesso= corripiō= damnō= obloquor= obiectō= pulsō= accūsō= incūsō= compello= arguō= arripiō
2
to allege, slander, defame
3
to reprimand, reproach

= obloquor= increpo= maledico

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

crīminor
perfectum āctīvum: crīminātus sum

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	crīminor	crīminābar	crīminābor
2 sing	crīmināre, crīmināris	crīminābāre, crīminābāris	crīminābere, crīmināberis
3 sing	crīminātur	crīminābātur	crīminābitur
1 plūr	crīmināmur	crīminābāmur	crīminābimur
2 plūr	crīmināminī	crīminābāminī	crīminābiminī
3 plūr	crīminantur	crīminābantur	crīminābuntur

perfectum periphrastic: crīminātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: crīminātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: crīminātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	crīminer	crīminārer
2 sing	crīminēre, crīminēris	crīminārēre, crīminārēris
3 sing	crīminētur	crīminārētur
1 plūr	crīminēmur	crīminārēmur
2 plūr	crīminēminī	crīminārēminī
3 plūr	crīminentur	crīminārentur

perfectum periphrastic: crīminātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: crīminātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	crīmināre	crīminātor
3 sing	—	crīminātor
1 plūr	—	—
2 plūr	crīmināminī	—
3 plūr	—	crīminantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: crīminārī
praesēns passīvum: —
praesēns: crīminārī
futūrum āctīvum: crīminātūrum esse
futūrum passīvum: —
perfectum āctīvum: crīminātum esse
perfectum āctīvum potential: crīminātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: —
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: crīminātum fore
fut. perfectum passīvum: —

gerundium

acc: crīminandum
gen: crīminandī
dat: crīminandō
abl: crīminandō

supīnum

acc: crīminātum
abl: crīminātū

participium praesēns āctīvum crīmināns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	crīmināns	crīmināns	crīmināns	crīminantēs	crīminantēs	crīminantia
acc	crīminantem	crīminantem	crīmināns	crīminantēs, crīminantīs	crīminantēs, crīminantīs	crīminantia
gen	crīminantis	crīminantis	crīminantis	crīminantium	crīminantium	crīminantium	crīminantis
dat	crīminantī	crīminantī	crīminantī	crīminantibus	crīminantibus	crīminantibus
abl	crīminante, crīminantī	crīminante, crīminantī	crīminante, crīminantī	crīminantibus	crīminantibus	crīminantibus
voc	crīmināns	crīmināns	crīmināns	crīminantēs	crīminantēs	crīminantia

crīmināns

participium futūrum āctīvum crīminātūrus · crīminātūra · crīminātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	crīminātūrus	crīminātūra	crīminātūrum	crīminātūrī	crīminātūrae	crīminātūra
acc	crīminātūrum	crīminātūram	crīminātūrum	crīminātūrōs	crīminātūrās	crīminātūra
gen	crīminātūrī	crīminātūrae	crīminātūrī	crīminātūrōrum	crīminātūrārum	crīminātūrōrum
dat	crīminātūrō	crīminātūrae	crīminātūrō	crīminātūrīs	crīminātūrīs	crīminātūrīs
abl	crīminātūrō	crīminātūrā	crīminātūrō	crīminātūrīs	crīminātūrīs	crīminātūrīs
voc	crīminātūre	crīminātūra	crīminātūrum	crīminātūrī	crīminātūrae	crīminātūra

crīminātūrus, crīminātūra, crīminātūrum

participium futūrum passīvum

crīminandus

participium perfectum āctīvum crīminātus · crīmināta · crīminātum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	crīminātus	crīmināta	crīminātum	crīminātī	crīminātae	crīmināta
acc	crīminātum	crīminātam	crīminātum	crīminātōs	crīminātās	crīmināta
gen	crīminātī	crīminātae	crīminātī	crīminātōrum	crīminātārum	crīminātōrum
dat	crīminātō	crīminātae	crīminātō	crīminātīs	crīminātīs	crīminātīs
abl	crīminātō	crīminātā	crīminātō	crīminātīs	crīminātīs	crīminātīs
voc	crīmināte	crīmināta	crīminātum	crīminātī	crīminātae	crīmināta

crīminātus, crīmināta, crīminātum