Lexicon Latīnum

verbum

convincō -ere, convīcī, convictum

  1. 1
  2. 2

    to conquer, establish

  3. 3

    to convict, find guilty

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

convincō
perfectum āctīvum
convīcī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singconvincōconvincēbamconvincamconvīcīconvīceramconvīcerō
2 singconvincisconvincēbāsconvincēsconvīcistīconvīcerāsconvīceris
3 singconvincitconvincēbatconvincetconvīcitconvīceratconvīcerit
1 plūrconvincimusconvincēbāmusconvincēmusconvīcimusconvīcerāmusconvīcerimus
2 plūrconvincitisconvincēbātisconvincētisconvīcistisconvīcerātisconvīceritis
3 plūrconvincuntconvincēbantconvincentconvīcēre, convīcēruntconvīcerantconvīcerint

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singconvincorconvincēbarconvincar
2 singconvincere, convincerisconvincēbāre, convincēbārisconvincēre, convincēris
3 singconvinciturconvincēbāturconvincētur
1 plūrconvincimurconvincēbāmurconvincēmur
2 plūrconvinciminīconvincēbāminīconvincēminī
3 plūrconvincunturconvincēbanturconvincentur
perfectum periphrastic
convictus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
convictus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
convictus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singconvincamconvinceremconvīcerimconvīcissem
2 singconvincāsconvincerēsconvīcerīsconvīcissēs
3 singconvincatconvinceretconvīceritconvīcisset
1 plūrconvincāmusconvincerēmusconvīcerīmusconvīcissēmus
2 plūrconvincātisconvincerētisconvīcerītisconvīcissētis
3 plūrconvincantconvincerentconvīcerintconvīcissent

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectum
1 singconvincarconvincerer
2 singconvincāre, convincārisconvincerēre, convincerēris
3 singconvincāturconvincerētur
1 plūrconvincāmurconvincerēmur
2 plūrconvincāminīconvincerēminī
3 plūrconvincanturconvincerentur
perfectum periphrastic
convictus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
convictus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singconvinceconvincitō
3 sing—convincitō
1 plūr——
2 plūrconvinciteconvincitōte
3 plūr—convincuntō

imperātīvus passīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singconvincereconvincitor
3 sing—convincitor
1 plūr——
2 plūrconvinciminī—
3 plūr—convincuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
convincere
praesēns passīvum
convincī
praesēns
convincere
futūrum āctīvum
convictūrum esse
futūrum passīvum
convictum īrī
perfectum āctīvum
convīcisse
perfectum āctīvum potential
convictūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
convictum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
convictum fore

gerundium

acc
convincendum
gen
convincendī
dat
convincendō
abl
convincendō

supīnum

acc
convictum
abl
convictū
convictum
participium praesēns āctīvum convincēns
singplūr
mfnmfn
nōmconvincēnsconvincēnsconvincēnsconvincentēsconvincentēsconvincentia
accconvincentemconvincentemconvincēnsconvincentēs, convincentīsconvincentēs, convincentīsconvincentia
genconvincentisconvincentisconvincentisconvincentiumconvincentiumconvincentiumconvincentis
datconvincentīconvincentīconvincentīconvincentibusconvincentibusconvincentibus
ablconvincente, convincentīconvincente, convincentīconvincente, convincentīconvincentibusconvincentibusconvincentibus
vocconvincēnsconvincēnsconvincēnsconvincentēsconvincentēsconvincentia
convincēns
participium futūrum āctīvum convictūrus · convictūra · convictūrum
singplūr
mfnmfn
nōmconvictūrusconvictūraconvictūrumconvictūrīconvictūraeconvictūra
accconvictūrumconvictūramconvictūrumconvictūrōsconvictūrāsconvictūra
genconvictūrīconvictūraeconvictūrīconvictūrōrumconvictūrārumconvictūrōrum
datconvictūrōconvictūraeconvictūrōconvictūrīsconvictūrīsconvictūrīs
ablconvictūrōconvictūrāconvictūrōconvictūrīsconvictūrīsconvictūrīs
vocconvictūreconvictūraconvictūrumconvictūrīconvictūraeconvictūra
convictūrus, convictūra, convictūrum
participium futūrum passīvum convincundus · convincunda · convincundum
singplūr
mfnmfn
nōmconvincundusconvincundaconvincundumconvincundīconvincundaeconvincunda
accconvincundumconvincundamconvincundumconvincundōsconvincundāsconvincunda
genconvincundīconvincundaeconvincundīconvincundōrumconvincundārumconvincundōrum
datconvincundōconvincundaeconvincundōconvincundīsconvincundīsconvincundīs
ablconvincundōconvincundāconvincundōconvincundīsconvincundīsconvincundīs
vocconvincundeconvincundaconvincundumconvincundīconvincundaeconvincunda
convincendus, convincunda, convincundum, convincundus
participium perfectum passīvum convictus · convicta · convictum
singplūr
mfnmfn
nōmconvictusconvictaconvictumconvictīconvictaeconvicta
accconvictumconvictamconvictumconvictōsconvictāsconvicta
genconvictīconvictaeconvictīconvictōrumconvictārumconvictōrum
datconvictōconvictaeconvictōconvictīsconvictīsconvictīs
ablconvictōconvictāconvictōconvictīsconvictīsconvictīs
vocconvicteconvictaconvictumconvictīconvictaeconvicta
convictus, convicta, convictum