adiectīvum
conterminus -a -um
- 1
adjoining, neighboring, having a common border
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- f
- contermina
- n
- conterminum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | conterminus | contermina | conterminum | conterminī | conterminae | contermina |
| acc | conterminum | conterminam | conterminum | conterminōs | conterminās | contermina |
| gen | conterminī | conterminae | conterminī | conterminōrum | conterminārum | conterminōrum |
| dat | conterminō | conterminae | conterminō | conterminīs | conterminīs | conterminīs |
| abl | conterminō | conterminā | conterminō | conterminīs | conterminīs | conterminīs |
| voc | contermine | contermina | conterminum | conterminī | conterminae | contermina |