Lexicon Latīnum

adiectīvum

cōnsultus -a -um

cōnsulte : voc. singular masculine

  1. 1

    knowing, skilful, experienced, practised, esp. in law; skilled or learned in the law (+ Genitive case)

    = gnarus= peritus= expertus= callidus= instructus= sollers= doctus= vafer ↔ rudis↔ inexpertus↔ ignārus↔ imperītus↔ iners↔ hospes

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

cōnsultus
f
cōnsulta
n
cōnsultum

dēclīnātiō

singplūr
mfnmfn
nōmcōnsultuscōnsultacōnsultumcōnsultīcōnsultaecōnsulta
acccōnsultumcōnsultamcōnsultumcōnsultōscōnsultāscōnsulta
gencōnsultīcōnsultaecōnsultīcōnsultōrumcōnsultārumcōnsultōrum
datcōnsultōcōnsultaecōnsultōcōnsultīscōnsultīscōnsultīs
ablcōnsultōcōnsultācōnsultōcōnsultīscōnsultīscōnsultīs
voccōnsultecōnsultacōnsultumcōnsultīcōnsultaecōnsulta