nōmen
cōnsocius cōnsociī m
cōnsociō : dat./abl. singular
- 1
companion, aid
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- cōnsociī, cōnsocī
- f
- cōnsocia
- m
- cōnsocius
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | cōnsocius | cōnsociī |
| acc | cōnsocium | cōnsociōs |
| gen | cōnsociī, cōnsocī | cōnsociōrum |
| dat | cōnsociō | cōnsociīs |
| abl | cōnsociō | cōnsociīs |
| voc | cōnsocie | cōnsociī |