nōmen
cōnsentium cōnsentiī n
cōnsentiō : dat./abl. singular
- 1
a council
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- cōnsentiī, cōnsentī
- n
- cōnsentium
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | cōnsentium | cōnsentia |
| acc | cōnsentium | cōnsentia |
| gen | cōnsentiī, cōnsentī | cōnsentiōrum |
| dat | cōnsentiō | cōnsentiīs |
| abl | cōnsentiō | cōnsentiīs |
| voc | cōnsentium | cōnsentia |