Lexicon Latīnum

verbum · dēpōnēns

cōnītor -ī, cōnīsus sum

  1. 1
  2. 2

    to struggle in giving birth

    = genō= prōcreō= gignō= suscipiō= prōdō= pario= creō= enitor= ēdō= efficiō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

connītor, cōnītor
perfectum āctīvum
connīsus sum, connīxus sum, cōnīsus sum, cōnīxus sum

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singconnītor, cōnītorconnītēbar, cōnītēbarconnītar, cōnītar
2 singconnītere, connīteris, cōnītere, cōnīterisconnītēbāre, connītēbāris, cōnītēbāre, cōnītēbārisconnītēre, connītēris, cōnītēre, cōnītēris
3 singconnītitur, cōnītiturconnītēbātur, cōnītēbāturconnītētur, cōnītētur
1 plūrconnītimur, cōnītimurconnītēbāmur, cōnītēbāmurconnītēmur, cōnītēmur
2 plūrconnītiminī, cōnītiminīconnītēbāminī, cōnītēbāminīconnītēminī, cōnītēminī
3 plūrconnītuntur, cōnītunturconnītēbantur, cōnītēbanturconnītentur, cōnītentur
perfectum periphrastic
connīxus + present active indicative of sum (periphrastic), cōnīxus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
connīxus + imperfect active indicative of sum (periphrastic), cōnīxus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
connīxus + future active indicative of sum (periphrastic), cōnīxus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectum
1 singconnītar, cōnītarconnīterer, cōnīterer
2 singconnītāre, connītāris, cōnītāre, cōnītārisconnīterēre, connīterēris, cōnīterēre, cōnīterēris
3 singconnītātur, cōnītāturconnīterētur, cōnīterētur
1 plūrconnītāmur, cōnītāmurconnīterēmur, cōnīterēmur
2 plūrconnītāminī, cōnītāminīconnīterēminī, cōnīterēminī
3 plūrconnītantur, cōnītanturconnīterentur, cōnīterentur
perfectum periphrastic
connīxus + present active subjunctive of sum (periphrastic), cōnīxus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
connīxus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic), cōnīxus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singconnītere, cōnītereconnītitor, cōnītitor
3 sing—connītitor, cōnītitor
1 plūr——
2 plūrconnītiminī, cōnītiminī—
3 plūr—connītuntor, cōnītuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
connītī, cōnītī
praesēns passīvum
—
praesēns
connītī, cōnītī
futūrum āctīvum
connīsūrum esse, connīxūrum esse, cōnīsūrum esse, cōnīxūrum esse
futūrum passīvum
—
perfectum āctīvum
connīsum esse, connīxum esse, cōnīsum esse, cōnīxum esse
perfectum āctīvum potential
connīsūrum fuisse (potential), connīxūrum fuisse (potential), cōnīsūrum fuisse (potential), cōnīxūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
—
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
connīsum fore, connīxum fore, cōnīsum fore, cōnīxum fore
fut. perfectum passīvum
—

gerundium

acc
connītendum, cōnītendum
gen
connītendī, cōnītendī
dat
connītendō, cōnītendō
abl
connītendō, cōnītendō

supīnum

acc
connīsum, connīxum, cōnīsum, cōnīxum
abl
connīsū, connīxū, cōnīsū, cōnīxū
participium praesēns āctīvum cōnītēns
singplūr
mfnmfn
nōmcōnītēnscōnītēnscōnītēnscōnītentēscōnītentēscōnītentia
acccōnītentemcōnītentemcōnītēnscōnītentēs, cōnītentīscōnītentēs, cōnītentīscōnītentia
gencōnītentiscōnītentiscōnītentiscōnītentiumcōnītentiumcōnītentiumcōnītentis
datcōnītentīcōnītentīcōnītentīcōnītentibuscōnītentibuscōnītentibus
ablcōnītente, cōnītentīcōnītente, cōnītentīcōnītente, cōnītentīcōnītentibuscōnītentibuscōnītentibus
voccōnītēnscōnītēnscōnītēnscōnītentēscōnītentēscōnītentia
connītēns, cōnītēns
participium futūrum āctīvum cōnīsūrus · cōnīsūra · cōnīsūrum
singplūr
mfnmfn
nōmcōnīsūruscōnīsūracōnīsūrumcōnīsūrīcōnīsūraecōnīsūra
acccōnīsūrumcōnīsūramcōnīsūrumcōnīsūrōscōnīsūrāscōnīsūra
gencōnīsūrīcōnīsūraecōnīsūrīcōnīsūrōrumcōnīsūrārumcōnīsūrōrum
datcōnīsūrōcōnīsūraecōnīsūrōcōnīsūrīscōnīsūrīscōnīsūrīs
ablcōnīsūrōcōnīsūrācōnīsūrōcōnīsūrīscōnīsūrīscōnīsūrīs
voccōnīsūrecōnīsūracōnīsūrumcōnīsūrīcōnīsūraecōnīsūra
connīsūrus, cōnīsūra, cōnīsūrum, connīxūrus, cōnīsūrus, cōnīxūrus
participium futūrum passīvum cōnītendus · cōnītenda · cōnītendum
singplūr
mfnmfn
nōmcōnītenduscōnītendacōnītendumcōnītendīcōnītendaecōnītenda
acccōnītendumcōnītendamcōnītendumcōnītendōscōnītendāscōnītenda
gencōnītendīcōnītendaecōnītendīcōnītendōrumcōnītendārumcōnītendōrum
datcōnītendōcōnītendaecōnītendōcōnītendīscōnītendīscōnītendīs
ablcōnītendōcōnītendācōnītendōcōnītendīscōnītendīscōnītendīs
voccōnītendecōnītendacōnītendumcōnītendīcōnītendaecōnītenda
connītendus, cōnītenda, cōnītendum, connītundus, cōnītendus, cōnītundus
participium perfectum āctīvum cōnīsus · cōnīsa · cōnīsum
singplūr
mfnmfn
nōmcōnīsuscōnīsacōnīsumcōnīsīcōnīsaecōnīsa
acccōnīsumcōnīsamcōnīsumcōnīsōscōnīsāscōnīsa
gencōnīsīcōnīsaecōnīsīcōnīsōrumcōnīsārumcōnīsōrum
datcōnīsōcōnīsaecōnīsōcōnīsīscōnīsīscōnīsīs
ablcōnīsōcōnīsācōnīsōcōnīsīscōnīsīscōnīsīs
voccōnīsecōnīsacōnīsumcōnīsīcōnīsaecōnīsa
connīsus, cōnīsa, cōnīsum, connīxus, cōnīsus, cōnīxus