verbum
coniciō -ere, coniēcī, coniectum
- 1
to throw or bring together, unite, connect
- 2
- 3
to dispatch, assign, make go
- 4
to urge, press, adduce
- 5
to prophesy, foretell, forebode
- 6
to conclude, guess
- 7
to dispute, contend, discuss
- 8
to go, to hurry
- 9
to conjecture
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- coiciō, coniciō, coniiciō, conjiciō
- perfectum āctīvum
- coiēcī, coniēcī, conjēcī
indicātīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | perfectum | plūsquamperf. | fut. perfectum | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sing | coiciō, coniciō, coniiciō, conjiciō | coiciēbam, coniciēbam, coniiciēbam, conjiciēbam | coiciam, coniciam, coniiciam, conjiciam | coiēcī, coniēcī, conjēcī | coiēceram, coniēceram, conjēceram | coiēcerō, coniēcerō, conjēcerō |
| 2 sing | coicis, conicis, coniicis, conjicis | coiciēbās, coniciēbās, coniiciēbās, conjiciēbās | coiciēs, coniciēs, coniiciēs, conjiciēs | coiēcistī, coniēcistī, conjēcistī | coiēcerās, coniēcerās, conjēcerās | coiēceris, coniēceris, conjēceris |
| 3 sing | coicit, conicit, coniicit, conjicit | coiciēbat, coniciēbat, coniiciēbat, conjiciēbat | coiciet, coniciet, coniiciet, conjiciet | coiēcit, coniēcit, conjēcit | coiēcerat, coniēcerat, conjēcerat | coiēcerit, coniēcerit, conjēcerit |
| 1 plūr | coicimus, conicimus, coniicimus, conjicimus | coiciēbāmus, coniciēbāmus, coniiciēbāmus, conjiciēbāmus | coiciēmus, coniciēmus, coniiciēmus, conjiciēmus | coiēcimus, coniēcimus, conjēcimus | coiēcerāmus, coniēcerāmus, conjēcerāmus | coiēcerimus, coniēcerimus, conjēcerimus |
| 2 plūr | coicitis, conicitis, coniicitis, conjicitis | coiciēbātis, coniciēbātis, coniiciēbātis, conjiciēbātis | coiciētis, coniciētis, coniiciētis, conjiciētis | coiēcistis, coniēcistis, conjēcistis | coiēcerātis, coniēcerātis, conjēcerātis | coiēceritis, coniēceritis, conjēceritis |
| 3 plūr | coiciunt, coniciunt, coniiciunt, conjiciunt | coiciēbant, coniciēbant, coniiciēbant, conjiciēbant | coicient, conicient, coniicient, conjicient | coiēcēre, coiēcērunt, coniēcēre, coniēcērunt, conjēcēre, conjēcērunt | coiēcerant, coniēcerant, conjēcerant | coiēcerint, coniēcerint, conjēcerint |
indicātīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | |
|---|---|---|---|
| 1 sing | coicior, conicior, coniicior, conjicior | coiciēbar, coniciēbar, coniiciēbar, conjiciēbar | coiciar, coniciar, coniiciar, conjiciar |
| 2 sing | coicere, coiceris, conicere, coniceris, coniicere, coniiceris, conjicere, conjiceris | coiciēbāre, coiciēbāris, coniciēbāre, coniciēbāris, coniiciēbāre, coniiciēbāris, conjiciēbāre, conjiciēbāris | coiciēre, coiciēris, coniciēre, coniciēris, coniiciēre, coniiciēris, conjiciēre, conjiciēris |
| 3 sing | coicitur, conicitur, coniicitur, conjicitur | coiciēbātur, coniciēbātur, coniiciēbātur, conjiciēbātur | coiciētur, coniciētur, coniiciētur, conjiciētur |
| 1 plūr | coicimur, conicimur, coniicimur, conjicimur | coiciēbāmur, coniciēbāmur, coniiciēbāmur, conjiciēbāmur | coiciēmur, coniciēmur, coniiciēmur, conjiciēmur |
| 2 plūr | coiciminī, coniciminī, coniiciminī, conjiciminī | coiciēbāminī, coniciēbāminī, coniiciēbāminī, conjiciēbāminī | coiciēminī, coniciēminī, coniiciēminī, conjiciēminī |
| 3 plūr | coiciuntur, coniciuntur, coniiciuntur, conjiciuntur | coiciēbantur, coniciēbantur, coniiciēbantur, conjiciēbantur | coicientur, conicientur, coniicientur, conjicientur |
- perfectum periphrastic
- coiectus + present active indicative of sum (periphrastic), coniectus + present active indicative of sum (periphrastic), conjectus + present active indicative of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- coiectus + imperfect active indicative of sum (periphrastic), coniectus + imperfect active indicative of sum (periphrastic), conjectus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
- fut. perfectum periphrastic
- coiectus + future active indicative of sum (periphrastic), coniectus + future active indicative of sum (periphrastic), conjectus + future active indicative of sum (periphrastic)
coniūnctīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | perfectum | plūsquamperf. | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sing | coiciam, coniciam, coniiciam, conjiciam | coicerem, conicerem, coniicerem, conjicerem | coiēcerim, coniēcerim, conjēcerim | coiēcissem, coniēcissem, conjēcissem |
| 2 sing | coiciās, coniciās, coniiciās, conjiciās | coicerēs, conicerēs, coniicerēs, conjicerēs | coiēcerīs, coniēcerīs, conjēcerīs | coiēcissēs, coniēcissēs, conjēcissēs |
| 3 sing | coiciat, coniciat, coniiciat, conjiciat | coiceret, coniceret, coniiceret, conjiceret | coiēcerit, coniēcerit, conjēcerit | coiēcisset, coniēcisset, conjēcisset |
| 1 plūr | coiciāmus, coniciāmus, coniiciāmus, conjiciāmus | coicerēmus, conicerēmus, coniicerēmus, conjicerēmus | coiēcerīmus, coniēcerīmus, conjēcerīmus | coiēcissēmus, coniēcissēmus, conjēcissēmus |
| 2 plūr | coiciātis, coniciātis, coniiciātis, conjiciātis | coicerētis, conicerētis, coniicerētis, conjicerētis | coiēcerītis, coniēcerītis, conjēcerītis | coiēcissētis, coniēcissētis, conjēcissētis |
| 3 plūr | coiciant, coniciant, coniiciant, conjiciant | coicerent, conicerent, coniicerent, conjicerent | coiēcerint, coniēcerint, conjēcerint | coiēcissent, coniēcissent, conjēcissent |
coniūnctīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | |
|---|---|---|
| 1 sing | coiciar, coniciar, coniiciar, conjiciar | coicerer, conicerer, coniicerer, conjicerer |
| 2 sing | coiciāre, coiciāris, coniciāre, coniciāris, coniiciāre, coniiciāris, conjiciāre, conjiciāris | coicerēre, coicerēris, conicerēre, conicerēris, coniicerēre, coniicerēris, conjicerēre, conjicerēris |
| 3 sing | coiciātur, coniciātur, coniiciātur, conjiciātur | coicerētur, conicerētur, coniicerētur, conjicerētur |
| 1 plūr | coiciāmur, coniciāmur, coniiciāmur, conjiciāmur | coicerēmur, conicerēmur, coniicerēmur, conjicerēmur |
| 2 plūr | coiciāminī, coniciāminī, coniiciāminī, conjiciāminī | coicerēminī, conicerēminī, coniicerēminī, conjicerēminī |
| 3 plūr | coiciantur, coniciantur, coniiciantur, conjiciantur | coicerentur, conicerentur, coniicerentur, conjicerentur |
- perfectum periphrastic
- coiectus + present active subjunctive of sum (periphrastic), coniectus + present active subjunctive of sum (periphrastic), conjectus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- coiectus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic), coniectus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic), conjectus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)
imperātīvus āctīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | coice, conice, coniice, conjice | coicitō, conicitō, coniicitō, conjicitō |
| 3 sing | — | coicitō, conicitō, coniicitō, conjicitō |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | coicite, conicite, coniicite, conjicite | coicitōte, conicitōte, coniicitōte, conjicitōte |
| 3 plūr | — | coiciuntō, coniciuntō, coniiciuntō, conjiciuntō |
imperātīvus passīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | coicere, conicere, coniicere, conjicere | coicitor, conicitor, coniicitor, conjicitor |
| 3 sing | — | coicitor, conicitor, coniicitor, conjicitor |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | coiciminī, coniciminī, coniiciminī, conjiciminī | — |
| 3 plūr | — | coiciuntor, coniciuntor, coniiciuntor, conjiciuntor |
īnfīnītīvus
- praesēns āctīvum
- coicere, conicere, coniicere, conjicere
- praesēns passīvum
- coicī, conicī, coniicī, conjicī
- praesēns
- coicere, conicere, coniicere, conjicere
- futūrum āctīvum
- coiectūrum esse, coniectūrum esse, conjectūrum esse
- futūrum passīvum
- coiectum īrī, coniectum īrī, conjectum īrī
- perfectum āctīvum
- coiēcisse, coniēcisse, conjēcisse
- perfectum āctīvum potential
- coiectūrum fuisse (potential), coniectūrum fuisse (potential), conjectūrum fuisse (potential)
- perfectum passīvum
- coiectum esse, coniectum esse, conjectum esse
- perfectum passīvum potential
- —
- fut. perfectum āctīvum
- —
- fut. perfectum passīvum
- coiectum fore, coniectum fore, conjectum fore
gerundium
- acc
- coiciendum, coniciendum, coniiciendum, conjiciendum
- gen
- coiciendī, coniciendī, coniiciendī, conjiciendī
- dat
- coiciendō, coniciendō, coniiciendō, conjiciendō
- abl
- coiciendō, coniciendō, coniiciendō, conjiciendō
supīnum
- acc
- coiectum, coniectum, conjectum
- abl
- coiectū, coniectū, conjectū
- coiectum, coniectum, conjectum
participium praesēns āctīvum coniciēns
| sing | plūr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | ||
| nōm | coniciēns | coniciēns | coniciēns | conicientēs | conicientēs | conicientia | |
| acc | conicientem | conicientem | coniciēns | conicientēs, conicientīs | conicientēs, conicientīs | conicientia | |
| gen | conicientis | conicientis | conicientis | conicientium | conicientium | conicientium | conicientis |
| dat | conicientī | conicientī | conicientī | conicientibus | conicientibus | conicientibus | |
| abl | coniciente, conicientī | coniciente, conicientī | coniciente, conicientī | conicientibus | conicientibus | conicientibus | |
| voc | coniciēns | coniciēns | coniciēns | conicientēs | conicientēs | conicientia | |
- coiciēns, coniciēns, coniiciēns, conjiciēns
participium futūrum āctīvum coniectūrus · coniectūra · coniectūrum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | coniectūrus | coniectūra | coniectūrum | coniectūrī | coniectūrae | coniectūra |
| acc | coniectūrum | coniectūram | coniectūrum | coniectūrōs | coniectūrās | coniectūra |
| gen | coniectūrī | coniectūrae | coniectūrī | coniectūrōrum | coniectūrārum | coniectūrōrum |
| dat | coniectūrō | coniectūrae | coniectūrō | coniectūrīs | coniectūrīs | coniectūrīs |
| abl | coniectūrō | coniectūrā | coniectūrō | coniectūrīs | coniectūrīs | coniectūrīs |
| voc | coniectūre | coniectūra | coniectūrum | coniectūrī | coniectūrae | coniectūra |
- coiectūrus, coniectūra, coniectūrum, coniectūrus, conjectūrus
participium futūrum passīvum coniciendus · conicienda · coniciendum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | coniciendus | conicienda | coniciendum | coniciendī | coniciendae | conicienda |
| acc | coniciendum | coniciendam | coniciendum | coniciendōs | coniciendās | conicienda |
| gen | coniciendī | coniciendae | coniciendī | coniciendōrum | coniciendārum | coniciendōrum |
| dat | coniciendō | coniciendae | coniciendō | coniciendīs | coniciendīs | coniciendīs |
| abl | coniciendō | coniciendā | coniciendō | coniciendīs | coniciendīs | coniciendīs |
| voc | coniciende | conicienda | coniciendum | coniciendī | coniciendae | conicienda |
- coiciendus, conicienda, coniciendum, coiciundus, coniciendus, coniciundus, coniiciendus, coniiciundus, conjiciendus, conjiciundus
participium perfectum passīvum coniectus · conjectus · coniecta · conjecta · coniectum · conjectum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | coniectus, conjectus | coniecta, conjecta | coniectum, conjectum | coniectī, conjectī | coniectae, conjectae | coniecta, conjecta |
| acc | coniectum, conjectum | coniectam, conjectam | coniectum, conjectum | coniectōs, conjectōs | coniectās, conjectās | coniecta, conjecta |
| gen | coniectī, conjectī | coniectae, conjectae | coniectī, conjectī | coniectōrum, conjectōrum | coniectārum, conjectārum | coniectōrum, conjectōrum |
| dat | coniectō, conjectō | coniectae, conjectae | coniectō, conjectō | coniectīs, conjectīs | coniectīs, conjectīs | coniectīs, conjectīs |
| abl | coniectō, conjectō | coniectā, conjectā | coniectō, conjectō | coniectīs, conjectīs | coniectīs, conjectīs | coniectīs, conjectīs |
| voc | coniecte, conjecte | coniecta, conjecta | coniectum, conjectum | coniectī, conjectī | coniectae, conjectae | coniecta, conjecta |
- coiectus, coniecta, coniectum, coniectus, conjecta, conjectum, conjectus