Lexicon Latīnum

verbum

condīcō -ere, condīxī, condictum

1
to talk something over together, agree to/upon, concert, promise; fix, appoint

= concordō= conveniō= cōnsentiō= assentiō= concurrō= congruō= cōnstō= pangō ↔ dissideō↔ dissentiō↔ discordō↔ variō↔ abhorreō
2
to proclaim, announce, publish

= indico= adnuntio= nuntio= prodo= denuntio= refero
3
to notify, warn, inform, advise

= admoneo= moneo= praedīcō= praecipiō= praemoneō= dēlīberō
4
to give notice that something should be returned, demand back

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

condīcō
perfectum āctīvum: condīxī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	condīcō	condīcēbam	condīcam	condīxī	condīxeram	condīxerō
2 sing	condīcis	condīcēbās	condīcēs	condīxistī	condīxerās	condīxeris
3 sing	condīcit	condīcēbat	condīcet	condīxit	condīxerat	condīxerit
1 plūr	condīcimus	condīcēbāmus	condīcēmus	condīximus	condīxerāmus	condīxerimus
2 plūr	condīcitis	condīcēbātis	condīcētis	condīxistis	condīxerātis	condīxeritis
3 plūr	condīcunt	condīcēbant	condīcent	condīxēre, condīxērunt	condīxerant	condīxerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	condīcor	condīcēbar	condīcar
2 sing	condīcere, condīceris	condīcēbāre, condīcēbāris	condīcēre, condīcēris
3 sing	condīcitur	condīcēbātur	condīcētur
1 plūr	condīcimur	condīcēbāmur	condīcēmur
2 plūr	condīciminī	condīcēbāminī	condīcēminī
3 plūr	condīcuntur	condīcēbantur	condīcentur

perfectum periphrastic: condictus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: condictus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: condictus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	condīcam	condīcerem	condīxerim	condīxissem
2 sing	condīcās	condīcerēs	condīxerīs	condīxissēs
3 sing	condīcat	condīceret	condīxerit	condīxisset
1 plūr	condīcāmus	condīcerēmus	condīxerīmus	condīxissēmus
2 plūr	condīcātis	condīcerētis	condīxerītis	condīxissētis
3 plūr	condīcant	condīcerent	condīxerint	condīxissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	condīcar	condīcerer
2 sing	condīcāre, condīcāris	condīcerēre, condīcerēris
3 sing	condīcātur	condīcerētur
1 plūr	condīcāmur	condīcerēmur
2 plūr	condīcāminī	condīcerēminī
3 plūr	condīcantur	condīcerentur

perfectum periphrastic: condictus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: condictus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	condīc, condīce	condīcitō
3 sing	—	condīcitō
1 plūr	—	—
2 plūr	condīcite	condīcitōte
3 plūr	—	condīcuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	condīcere	condīcitor
3 sing	—	condīcitor
1 plūr	—	—
2 plūr	condīciminī	—
3 plūr	—	condīcuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: condīcere
praesēns passīvum: condīcī
praesēns: condīcere
futūrum āctīvum: condictūrum esse
futūrum passīvum: condictum īrī
perfectum āctīvum: condīxisse
perfectum āctīvum potential: condictūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: condictum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: condictum fore

gerundium

acc: condīcendum
gen: condīcendī
dat: condīcendō
abl: condīcendō

supīnum

acc: condictum
abl: condictū; condictum

participium praesēns āctīvum condīcēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	condīcēns	condīcēns	condīcēns	condīcentēs	condīcentēs	condīcentia
acc	condīcentem	condīcentem	condīcēns	condīcentēs, condīcentīs	condīcentēs, condīcentīs	condīcentia
gen	condīcentis	condīcentis	condīcentis	condīcentium	condīcentium	condīcentium	condīcentis
dat	condīcentī	condīcentī	condīcentī	condīcentibus	condīcentibus	condīcentibus
abl	condīcente, condīcentī	condīcente, condīcentī	condīcente, condīcentī	condīcentibus	condīcentibus	condīcentibus
voc	condīcēns	condīcēns	condīcēns	condīcentēs	condīcentēs	condīcentia

condīcēns

participium futūrum āctīvum condictūrus · condictūra · condictūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	condictūrus	condictūra	condictūrum	condictūrī	condictūrae	condictūra
acc	condictūrum	condictūram	condictūrum	condictūrōs	condictūrās	condictūra
gen	condictūrī	condictūrae	condictūrī	condictūrōrum	condictūrārum	condictūrōrum
dat	condictūrō	condictūrae	condictūrō	condictūrīs	condictūrīs	condictūrīs
abl	condictūrō	condictūrā	condictūrō	condictūrīs	condictūrīs	condictūrīs
voc	condictūre	condictūra	condictūrum	condictūrī	condictūrae	condictūra

condictūrus, condictūra, condictūrum

participium futūrum passīvum condīcendus · condīcenda · condīcendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	condīcendus	condīcenda	condīcendum	condīcendī	condīcendae	condīcenda
acc	condīcendum	condīcendam	condīcendum	condīcendōs	condīcendās	condīcenda
gen	condīcendī	condīcendae	condīcendī	condīcendōrum	condīcendārum	condīcendōrum
dat	condīcendō	condīcendae	condīcendō	condīcendīs	condīcendīs	condīcendīs
abl	condīcendō	condīcendā	condīcendō	condīcendīs	condīcendīs	condīcendīs
voc	condīcende	condīcenda	condīcendum	condīcendī	condīcendae	condīcenda

condīcendus, condīcenda, condīcendum, condīcundus

participium perfectum passīvum condictus · condicta · condictum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	condictus	condicta	condictum	condictī	condictae	condicta
acc	condictum	condictam	condictum	condictōs	condictās	condicta
gen	condictī	condictae	condictī	condictōrum	condictārum	condictōrum
dat	condictō	condictae	condictō	condictīs	condictīs	condictīs
abl	condictō	condictā	condictō	condictīs	condictīs	condictīs
voc	condicte	condicta	condictum	condictī	condictae	condicta

condictus, condicta, condictum