nōmen
concursus concursūs m
concursus : nom./voc. singular
concursūs : nom./acc./voc. plural
concursūs : gen. singular
- 1
- 2
- 3
- 4
a union, conjunction, combination (of objects)
= ūniō
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- concursūs
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | concursus | concursūs |
| acc | concursum | concursūs |
| gen | concursūs | concursuum |
| dat | concursuī | concursibus |
| abl | concursū | concursibus |
| voc | concursus | concursūs |