verbum
concupīscō -ere, concupīvī, concupītum
- 1
to very much desire, or covet strongly
= dēsīderō
- 2
to long for greatly or much
- 3
to wish for greatly, or eagerly, or ardently
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- concupīscō
- perfectum āctīvum
- concupiī, concupīvī
indicātīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | perfectum | plūsquamperf. | fut. perfectum | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sing | concupīscō | concupīscēbam | concupīscam | concupiī, concupīvī | concupieram, concupīveram | concupierō, concupīverō |
| 2 sing | concupīscis | concupīscēbās | concupīscēs | concupiistī, concupīvistī | concupierās, concupīverās | concupieris, concupīveris |
| 3 sing | concupīscit | concupīscēbat | concupīscet | concupiit, concupīvit | concupierat, concupīverat | concupierit, concupīverit |
| 1 plūr | concupīscimus | concupīscēbāmus | concupīscēmus | concupiimus, concupīvimus | concupierāmus, concupīverāmus | concupierimus, concupīverimus |
| 2 plūr | concupīscitis | concupīscēbātis | concupīscētis | concupiistis, concupīvistis | concupierātis, concupīverātis | concupieritis, concupīveritis |
| 3 plūr | concupīscunt | concupīscēbant | concupīscent | concupiēre, concupiērunt, concupīvēre, concupīvērunt | concupierant, concupīverant | concupierint, concupīverint |
indicātīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | |
|---|---|---|---|
| 1 sing | concupīscor | concupīscēbar | concupīscar |
| 2 sing | concupīscere, concupīsceris | concupīscēbāre, concupīscēbāris | concupīscēre, concupīscēris |
| 3 sing | concupīscitur | concupīscēbātur | concupīscētur |
| 1 plūr | concupīscimur | concupīscēbāmur | concupīscēmur |
| 2 plūr | concupīsciminī | concupīscēbāminī | concupīscēminī |
| 3 plūr | concupīscuntur | concupīscēbantur | concupīscentur |
- perfectum periphrastic
- concupītus + present active indicative of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- concupītus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
- fut. perfectum periphrastic
- concupītus + future active indicative of sum (periphrastic)
coniūnctīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | perfectum | plūsquamperf. | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sing | concupīscam | concupīscerem | concupierim, concupīverim | concupiissem, concupīvissem |
| 2 sing | concupīscās | concupīscerēs | concupierīs, concupīverīs | concupiissēs, concupīssēs (form-page|syncope), concupīvissēs |
| 3 sing | concupīscat | concupīsceret | concupierit, concupīverit | concupiisset, concupīsset (form-page|syncope), concupīvisset |
| 1 plūr | concupīscāmus | concupīscerēmus | concupierīmus, concupīverīmus | concupiissēmus, concupīvissēmus |
| 2 plūr | concupīscātis | concupīscerētis | concupierītis, concupīverītis | concupiissētis, concupīvissētis |
| 3 plūr | concupīscant | concupīscerent | concupierint, concupīverint | concupiissent, concupīvissent |
coniūnctīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | |
|---|---|---|
| 1 sing | concupīscar | concupīscerer |
| 2 sing | concupīscāre, concupīscāris | concupīscerēre, concupīscerēris |
| 3 sing | concupīscātur | concupīscerētur |
| 1 plūr | concupīscāmur | concupīscerēmur |
| 2 plūr | concupīscāminī | concupīscerēminī |
| 3 plūr | concupīscantur | concupīscerentur |
- perfectum periphrastic
- concupītus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- concupītus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)
imperātīvus āctīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | concupīsce | concupīscitō |
| 3 sing | — | concupīscitō |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | concupīscite | concupīscitōte |
| 3 plūr | — | concupīscuntō |
imperātīvus passīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | concupīscere | concupīscitor |
| 3 sing | — | concupīscitor |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | concupīsciminī | — |
| 3 plūr | — | concupīscuntor |
īnfīnītīvus
- praesēns āctīvum
- concupīscere
- praesēns passīvum
- concupīscī
- praesēns
- concupīscere
- futūrum āctīvum
- concupītūrum esse
- futūrum passīvum
- concupītum īrī
- perfectum āctīvum
- concupiisse, concupīvisse
- perfectum āctīvum potential
- concupītūrum fuisse (potential)
- perfectum passīvum
- concupītum esse
- perfectum passīvum potential
- —
- fut. perfectum āctīvum
- —
- fut. perfectum passīvum
- concupītum fore
gerundium
- acc
- concupīscendum
- gen
- concupīscendī
- dat
- concupīscendō
- abl
- concupīscendō
supīnum
- acc
- concupītum
- abl
- concupītū
- concupītum
participium praesēns āctīvum concupīscēns
| sing | plūr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | ||
| nōm | concupīscēns | concupīscēns | concupīscēns | concupīscentēs | concupīscentēs | concupīscentia | |
| acc | concupīscentem | concupīscentem | concupīscēns | concupīscentēs, concupīscentīs | concupīscentēs, concupīscentīs | concupīscentia | |
| gen | concupīscentis | concupīscentis | concupīscentis | concupīscentium | concupīscentium | concupīscentium | concupīscentis |
| dat | concupīscentī | concupīscentī | concupīscentī | concupīscentibus | concupīscentibus | concupīscentibus | |
| abl | concupīscente, concupīscentī | concupīscente, concupīscentī | concupīscente, concupīscentī | concupīscentibus | concupīscentibus | concupīscentibus | |
| voc | concupīscēns | concupīscēns | concupīscēns | concupīscentēs | concupīscentēs | concupīscentia | |
- concupīscēns
participium futūrum āctīvum concupītūrus · concupītūra · concupītūrum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | concupītūrus | concupītūra | concupītūrum | concupītūrī | concupītūrae | concupītūra |
| acc | concupītūrum | concupītūram | concupītūrum | concupītūrōs | concupītūrās | concupītūra |
| gen | concupītūrī | concupītūrae | concupītūrī | concupītūrōrum | concupītūrārum | concupītūrōrum |
| dat | concupītūrō | concupītūrae | concupītūrō | concupītūrīs | concupītūrīs | concupītūrīs |
| abl | concupītūrō | concupītūrā | concupītūrō | concupītūrīs | concupītūrīs | concupītūrīs |
| voc | concupītūre | concupītūra | concupītūrum | concupītūrī | concupītūrae | concupītūra |
- concupītūrus, concupītūra, concupītūrum
participium futūrum passīvum concupīscendus · concupīscenda · concupīscendum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | concupīscendus | concupīscenda | concupīscendum | concupīscendī | concupīscendae | concupīscenda |
| acc | concupīscendum | concupīscendam | concupīscendum | concupīscendōs | concupīscendās | concupīscenda |
| gen | concupīscendī | concupīscendae | concupīscendī | concupīscendōrum | concupīscendārum | concupīscendōrum |
| dat | concupīscendō | concupīscendae | concupīscendō | concupīscendīs | concupīscendīs | concupīscendīs |
| abl | concupīscendō | concupīscendā | concupīscendō | concupīscendīs | concupīscendīs | concupīscendīs |
| voc | concupīscende | concupīscenda | concupīscendum | concupīscendī | concupīscendae | concupīscenda |
- concupīscendus, concupīscenda, concupīscendum, concupīscundus
participium perfectum passīvum concupītus · concupīta · concupītum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | concupītus | concupīta | concupītum | concupītī | concupītae | concupīta |
| acc | concupītum | concupītam | concupītum | concupītōs | concupītās | concupīta |
| gen | concupītī | concupītae | concupītī | concupītōrum | concupītārum | concupītōrum |
| dat | concupītō | concupītae | concupītō | concupītīs | concupītīs | concupītīs |
| abl | concupītō | concupītā | concupītō | concupītīs | concupītīs | concupītīs |
| voc | concupīte | concupīta | concupītum | concupītī | concupītae | concupīta |
- concupītus, concupīta, concupītum