Lexicon Latīnum

verbum

conciliō -āre, -āvī, -ātum

1
To unite; to bring together; to reconcile; to conciliate

= consociō= coniungō= iungō= cōgō= stīpō= glomerō= compellō= congerō= contrahō= iniungō= conserō= colligō ↔ distrahō↔ absolvō↔ solvō↔ persolvō↔ rumpō↔ dissolvō↔ separō
2
To recommend.

= suādeō= commendō= cēnseō= moneō= admoneō= praedicō
3
To procure; to gain.

= acquīrō= adipīscor= cōnsequor= lucror= parō= pariō= impetrō= mereō= sūmō= emō= potior= comparō= apīscor= obtineō= nancīscor= colligō= alliciō ↔ āmittō
4
To win over; to purchase.

= dēdūcō= alliciō= pelliciō= perdūcō
5
To win the favour of; to reconcile.

= reconciliō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

conciliō
perfectum āctīvum: conciliāvī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	conciliō	conciliābam	conciliābō	conciliāvī	conciliāram, conciliāveram	conciliārō, conciliāverō
2 sing	conciliās	conciliābās	conciliābis	conciliāstī, conciliāvistī	conciliārās, conciliāverās	conciliāris, conciliāveris
3 sing	conciliat	conciliābat	conciliābit	conciliāt, conciliāvit	conciliārat, conciliāverat	conciliārit, conciliāverit
1 plūr	conciliāmus	conciliābāmus	conciliābimus	conciliāmus, conciliāvimus	conciliārāmus, conciliāverāmus	conciliārimus, conciliāverimus
2 plūr	conciliātis	conciliābātis	conciliābitis	conciliāstis, conciliāvistis	conciliārātis, conciliāverātis	conciliāritis, conciliāveritis
3 plūr	conciliant	conciliābant	conciliābunt	conciliārunt, conciliāvēre, conciliāvērunt	conciliārant, conciliāverant	conciliārint, conciliāverint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	concilior	conciliābar	conciliābor
2 sing	conciliāre, conciliāris	conciliābāre, conciliābāris	conciliābere, conciliāberis
3 sing	conciliātur	conciliābātur	conciliābitur
1 plūr	conciliāmur	conciliābāmur	conciliābimur
2 plūr	conciliāminī	conciliābāminī	conciliābiminī
3 plūr	conciliantur	conciliābantur	conciliābuntur

perfectum periphrastic: conciliātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: conciliātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: conciliātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	conciliem	conciliārem	conciliārim, conciliāverim	conciliāssem, conciliāvissem
2 sing	conciliēs	conciliārēs	conciliārīs, conciliāverīs	conciliāssēs, conciliāvissēs
3 sing	conciliet	conciliāret	conciliārit, conciliāverit	conciliāsset, conciliāvisset
1 plūr	conciliēmus	conciliārēmus	conciliārīmus, conciliāverīmus	conciliāssēmus, conciliāvissēmus
2 plūr	conciliētis	conciliārētis	conciliārītis, conciliāverītis	conciliāssētis, conciliāvissētis
3 plūr	concilient	conciliārent	conciliārint, conciliāverint	conciliāssent, conciliāvissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	concilier	conciliārer
2 sing	conciliēre, conciliēris	conciliārēre, conciliārēris
3 sing	conciliētur	conciliārētur
1 plūr	conciliēmur	conciliārēmur
2 plūr	conciliēminī	conciliārēminī
3 plūr	concilientur	conciliārentur

perfectum periphrastic: conciliātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: conciliātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	conciliā	conciliātō
3 sing	—	conciliātō
1 plūr	—	—
2 plūr	conciliāte	conciliātōte
3 plūr	—	conciliantō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	conciliāre	conciliātor
3 sing	—	conciliātor
1 plūr	—	—
2 plūr	conciliāminī	—
3 plūr	—	conciliantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: conciliāre
praesēns passīvum: conciliārī
praesēns: conciliāre
futūrum āctīvum: conciliātūrum esse
futūrum passīvum: conciliātum īrī
perfectum āctīvum: conciliāsse, conciliāvisse
perfectum āctīvum potential: conciliātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: conciliātum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: conciliātum fore

gerundium

acc: conciliandum
gen: conciliandī
dat: conciliandō
abl: conciliandō

supīnum

acc: conciliātum
abl: conciliātū; conciliātum

participium praesēns āctīvum conciliāns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	conciliāns	conciliāns	conciliāns	conciliantēs	conciliantēs	conciliantia
acc	conciliantem	conciliantem	conciliāns	conciliantēs, conciliantīs	conciliantēs, conciliantīs	conciliantia
gen	conciliantis	conciliantis	conciliantis	conciliantium	conciliantium	conciliantium	conciliantis
dat	conciliantī	conciliantī	conciliantī	conciliantibus	conciliantibus	conciliantibus
abl	conciliante, conciliantī	conciliante, conciliantī	conciliante, conciliantī	conciliantibus	conciliantibus	conciliantibus
voc	conciliāns	conciliāns	conciliāns	conciliantēs	conciliantēs	conciliantia

conciliāns

participium futūrum āctīvum conciliātūrus · conciliātūra · conciliātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	conciliātūrus	conciliātūra	conciliātūrum	conciliātūrī	conciliātūrae	conciliātūra
acc	conciliātūrum	conciliātūram	conciliātūrum	conciliātūrōs	conciliātūrās	conciliātūra
gen	conciliātūrī	conciliātūrae	conciliātūrī	conciliātūrōrum	conciliātūrārum	conciliātūrōrum
dat	conciliātūrō	conciliātūrae	conciliātūrō	conciliātūrīs	conciliātūrīs	conciliātūrīs
abl	conciliātūrō	conciliātūrā	conciliātūrō	conciliātūrīs	conciliātūrīs	conciliātūrīs
voc	conciliātūre	conciliātūra	conciliātūrum	conciliātūrī	conciliātūrae	conciliātūra

conciliātūrus, conciliātūra, conciliātūrum

participium futūrum passīvum

conciliandus

participium perfectum passīvum conciliātus · conciliāta · conciliātum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	conciliātus	conciliāta	conciliātum	conciliātī	conciliātae	conciliāta
acc	conciliātum	conciliātam	conciliātum	conciliātōs	conciliātās	conciliāta
gen	conciliātī	conciliātae	conciliātī	conciliātōrum	conciliātārum	conciliātōrum
dat	conciliātō	conciliātae	conciliātō	conciliātīs	conciliātīs	conciliātīs
abl	conciliātō	conciliātā	conciliātō	conciliātīs	conciliātīs	conciliātīs
voc	conciliāte	conciliāta	conciliātum	conciliātī	conciliātae	conciliāta

conciliātus, conciliāta, conciliātum