Lexicon Latīnum

nōmen

cōnātus cōnātūs m

cōnātus : nom./voc. singular

cōnātūs : nom./acc./voc. plural

cōnātūs : gen. singular

  1. 1

    attempt, effort, exertion, struggle

    = studium= opus= opera= labor= cūra= intēnsiō= mōlīmen= mōlēs= pulvis

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
cōnātūs
m
cōnātus

dēclīnātiō

singplūr
nōmcōnātuscōnātūs
acccōnātumcōnātūs
gencōnātūscōnātuum
datcōnātuīcōnātibus
ablcōnātūcōnātibus
voccōnātuscōnātūs