verbum
cognōscō -ere, cognōvī, cognitum
cognitus : nom. singular perfect passive participle masculine
- 1
- 2
to be acquainted (with someone), recognize, apprehend
- 3
to know, perceive, understand
= comprehendō= dēprehendō= apprehendō= accipiō= concipiō= teneō= apīscor= capiō= complector= excipiō= cōnsequor= exaudiō
- 4
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- cognōscō, conōscō
- perfectum āctīvum
- cognōvī, conōvī
indicātīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | perfectum | plūsquamperf. | fut. perfectum | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sing | cognōscō, conōscō | cognōscēbam, conōscēbam | cognōscam, conōscam | cognōvī, conōvī | cognōram, cognōveram, conōram, conōveram | cognōrō, cognōverō, conōrō, conōverō |
| 2 sing | cognōscis, conōscis | cognōscēbās, conōscēbās | cognōscēs, conōscēs | cognōstī, cognōvistī, conōstī, conōvistī | cognōrās, cognōverās, conōrās, conōverās | cognōris, cognōveris, conōris, conōveris |
| 3 sing | cognōscit, conōscit | cognōscēbat, conōscēbat | cognōscet, conōscet | cognōt, cognōvit, conōt, conōvit | cognōrat, cognōverat, conōrat, conōverat | cognōrit, cognōverit, conōrit, conōverit |
| 1 plūr | cognōscimus, conōscimus | cognōscēbāmus, conōscēbāmus | cognōscēmus, conōscēmus | cognōmus, cognōvimus, conōmus, conōvimus | cognōrāmus, cognōverāmus, conōrāmus, conōverāmus | cognōrimus, cognōverimus, conōrimus, conōverimus |
| 2 plūr | cognōscitis, conōscitis | cognōscēbātis, conōscēbātis | cognōscētis, conōscētis | cognōstis, cognōvistis, conōstis, conōvistis | cognōrātis, cognōverātis, conōrātis, conōverātis | cognōritis, cognōveritis, conōritis, conōveritis |
| 3 plūr | cognōscunt, conōscunt | cognōscēbant, conōscēbant | cognōscent, conōscent | cognōrunt, cognōvēre, cognōvērunt, conōrunt, conōvēre, conōvērunt | cognōrant, cognōverant, conōrant, conōverant | cognōrint, cognōverint, conōrint, conōverint |
indicātīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | |
|---|---|---|---|
| 1 sing | cognōscor, conōscor | cognōscēbar, conōscēbar | cognōscar, conōscar |
| 2 sing | cognōscere, cognōsceris, conōscere, conōsceris | cognōscēbāre, cognōscēbāris, conōscēbāre, conōscēbāris | cognōscēre, cognōscēris, conōscēre, conōscēris |
| 3 sing | cognōscitur, conōscitur | cognōscēbātur, conōscēbātur | cognōscētur, conōscētur |
| 1 plūr | cognōscimur, conōscimur | cognōscēbāmur, conōscēbāmur | cognōscēmur, conōscēmur |
| 2 plūr | cognōsciminī, conōsciminī | cognōscēbāminī, conōscēbāminī | cognōscēminī, conōscēminī |
| 3 plūr | cognōscuntur, conōscuntur | cognōscēbantur, conōscēbantur | cognōscentur, conōscentur |
- perfectum periphrastic
- cognitus + present active indicative of sum (periphrastic), conitus + present active indicative of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- cognitus + imperfect active indicative of sum (periphrastic), conitus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
- fut. perfectum periphrastic
- cognitus + future active indicative of sum (periphrastic), conitus + future active indicative of sum (periphrastic)
coniūnctīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | perfectum | plūsquamperf. | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sing | cognōscam, conōscam | cognōscerem, conōscerem | cognōrim, cognōverim, conōrim, conōverim | cognōssem, cognōvissem, conōssem, conōvissem |
| 2 sing | cognōscās, conōscās | cognōscerēs, conōscerēs | cognōrīs, cognōverīs, conōrīs, conōverīs | cognōssēs, cognōvissēs, conōssēs, conōvissēs |
| 3 sing | cognōscat, conōscat | cognōsceret, conōsceret | cognōrit, cognōverit, conōrit, conōverit | cognōsset, cognōvisset, conōsset, conōvisset |
| 1 plūr | cognōscāmus, conōscāmus | cognōscerēmus, conōscerēmus | cognōrīmus, cognōverīmus, conōrīmus, conōverīmus | cognōssēmus, cognōvissēmus, conōssēmus, conōvissēmus |
| 2 plūr | cognōscātis, conōscātis | cognōscerētis, conōscerētis | cognōrītis, cognōverītis, conōrītis, conōverītis | cognōssētis, cognōvissētis, conōssētis, conōvissētis |
| 3 plūr | cognōscant, conōscant | cognōscerent, conōscerent | cognōrint, cognōverint, conōrint, conōverint | cognōssent, cognōvissent, conōssent, conōvissent |
coniūnctīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | |
|---|---|---|
| 1 sing | cognōscar, conōscar | cognōscerer, conōscerer |
| 2 sing | cognōscāre, cognōscāris, conōscāre, conōscāris | cognōscerēre, cognōscerēris, conōscerēre, conōscerēris |
| 3 sing | cognōscātur, conōscātur | cognōscerētur, conōscerētur |
| 1 plūr | cognōscāmur, conōscāmur | cognōscerēmur, conōscerēmur |
| 2 plūr | cognōscāminī, conōscāminī | cognōscerēminī, conōscerēminī |
| 3 plūr | cognōscantur, conōscantur | cognōscerentur, conōscerentur |
- perfectum periphrastic
- cognitus + present active subjunctive of sum (periphrastic), conitus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- cognitus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic), conitus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)
imperātīvus āctīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | cognōsce, conōsce | cognōscitō, conōscitō |
| 3 sing | — | cognōscitō, conōscitō |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | cognōscite, conōscite | cognōscitōte, conōscitōte |
| 3 plūr | — | cognōscuntō, conōscuntō |
imperātīvus passīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | cognōscere, conōscere | cognōscitor, conōscitor |
| 3 sing | — | cognōscitor, conōscitor |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | cognōsciminī, conōsciminī | — |
| 3 plūr | — | cognōscuntor, conōscuntor |
īnfīnītīvus
- praesēns āctīvum
- cognōscere, conōscere
- praesēns passīvum
- cognōscī, conōscī
- praesēns
- cognōscere, conōscere
- futūrum āctīvum
- cognitūrum esse, conitūrum esse
- futūrum passīvum
- cognitum īrī, conitum īrī
- perfectum āctīvum
- cognōsse, cognōvisse, conōsse, conōvisse
- perfectum āctīvum potential
- cognitūrum fuisse (potential), conitūrum fuisse (potential)
- perfectum passīvum
- cognitum esse, conitum esse
- perfectum passīvum potential
- —
- fut. perfectum āctīvum
- —
- fut. perfectum passīvum
- cognitum fore, conitum fore
gerundium
- acc
- cognōscendum, conōscendum
- gen
- cognōscendī, conōscendī
- dat
- cognōscendō, conōscendō
- abl
- cognōscendō, conōscendō
supīnum
- acc
- cognitum, conitum
- abl
- cognitū, conitū
- cognitum, conitum
participium praesēns āctīvum cognōscēns
| sing | plūr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | ||
| nōm | cognōscēns | cognōscēns | cognōscēns | cognōscentēs | cognōscentēs | cognōscentia | |
| acc | cognōscentem | cognōscentem | cognōscēns | cognōscentēs, cognōscentīs | cognōscentēs, cognōscentīs | cognōscentia | |
| gen | cognōscentis | cognōscentis | cognōscentis | cognōscentium | cognōscentium | cognōscentium | cognōscentis |
| dat | cognōscentī | cognōscentī | cognōscentī | cognōscentibus | cognōscentibus | cognōscentibus | |
| abl | cognōscente, cognōscentī | cognōscente, cognōscentī | cognōscente, cognōscentī | cognōscentibus | cognōscentibus | cognōscentibus | |
| voc | cognōscēns | cognōscēns | cognōscēns | cognōscentēs | cognōscentēs | cognōscentia | |
- cognōscēns, conōscēns
participium futūrum āctīvum cognitūrus · cognitūra · cognitūrum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | cognitūrus | cognitūra | cognitūrum | cognitūrī | cognitūrae | cognitūra |
| acc | cognitūrum | cognitūram | cognitūrum | cognitūrōs | cognitūrās | cognitūra |
| gen | cognitūrī | cognitūrae | cognitūrī | cognitūrōrum | cognitūrārum | cognitūrōrum |
| dat | cognitūrō | cognitūrae | cognitūrō | cognitūrīs | cognitūrīs | cognitūrīs |
| abl | cognitūrō | cognitūrā | cognitūrō | cognitūrīs | cognitūrīs | cognitūrīs |
| voc | cognitūre | cognitūra | cognitūrum | cognitūrī | cognitūrae | cognitūra |
- cognitūrus, cognitūra, cognitūrum, conitūrus
participium futūrum passīvum
- cognōscendus, cognōscundus, conōscendus, conōscundus
participium perfectum passīvum cognitus · cognita · cognitum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | cognitus | cognita | cognitum | cognitī | cognitae | cognita |
| acc | cognitum | cognitam | cognitum | cognitōs | cognitās | cognita |
| gen | cognitī | cognitae | cognitī | cognitōrum | cognitārum | cognitōrum |
| dat | cognitō | cognitae | cognitō | cognitīs | cognitīs | cognitīs |
| abl | cognitō | cognitā | cognitō | cognitīs | cognitīs | cognitīs |
| voc | cognite | cognita | cognitum | cognitī | cognitae | cognita |
- cognitus, cognita, cognitum, conitus
- superlātīvus
- cognitissimus