Lexicon Latīnum

verbum

cognōscō -ere, cognōvī, cognitum

cognitus : nom. singular perfect passive participle masculine

  1. 1
  2. 2

    to be acquainted (with someone), recognize, apprehend

  3. 3
  4. 4

    to have had sex with, have ever slept with, (biblical) to know

    = sciō= nosco

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

cognōscō, conōscō
perfectum āctīvum
cognōvī, conōvī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singcognōscō, conōscōcognōscēbam, conōscēbamcognōscam, conōscamcognōvī, conōvīcognōram, cognōveram, conōram, conōveramcognōrō, cognōverō, conōrō, conōverō
2 singcognōscis, conōsciscognōscēbās, conōscēbāscognōscēs, conōscēscognōstī, cognōvistī, conōstī, conōvistīcognōrās, cognōverās, conōrās, conōverāscognōris, cognōveris, conōris, conōveris
3 singcognōscit, conōscitcognōscēbat, conōscēbatcognōscet, conōscetcognōt, cognōvit, conōt, conōvitcognōrat, cognōverat, conōrat, conōveratcognōrit, cognōverit, conōrit, conōverit
1 plūrcognōscimus, conōscimuscognōscēbāmus, conōscēbāmuscognōscēmus, conōscēmuscognōmus, cognōvimus, conōmus, conōvimuscognōrāmus, cognōverāmus, conōrāmus, conōverāmuscognōrimus, cognōverimus, conōrimus, conōverimus
2 plūrcognōscitis, conōscitiscognōscēbātis, conōscēbātiscognōscētis, conōscētiscognōstis, cognōvistis, conōstis, conōvistiscognōrātis, cognōverātis, conōrātis, conōverātiscognōritis, cognōveritis, conōritis, conōveritis
3 plūrcognōscunt, conōscuntcognōscēbant, conōscēbantcognōscent, conōscentcognōrunt, cognōvēre, cognōvērunt, conōrunt, conōvēre, conōvēruntcognōrant, cognōverant, conōrant, conōverantcognōrint, cognōverint, conōrint, conōverint

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singcognōscor, conōscorcognōscēbar, conōscēbarcognōscar, conōscar
2 singcognōscere, cognōsceris, conōscere, conōsceriscognōscēbāre, cognōscēbāris, conōscēbāre, conōscēbāriscognōscēre, cognōscēris, conōscēre, conōscēris
3 singcognōscitur, conōsciturcognōscēbātur, conōscēbāturcognōscētur, conōscētur
1 plūrcognōscimur, conōscimurcognōscēbāmur, conōscēbāmurcognōscēmur, conōscēmur
2 plūrcognōsciminī, conōsciminīcognōscēbāminī, conōscēbāminīcognōscēminī, conōscēminī
3 plūrcognōscuntur, conōscunturcognōscēbantur, conōscēbanturcognōscentur, conōscentur
perfectum periphrastic
cognitus + present active indicative of sum (periphrastic), conitus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
cognitus + imperfect active indicative of sum (periphrastic), conitus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
cognitus + future active indicative of sum (periphrastic), conitus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singcognōscam, conōscamcognōscerem, conōsceremcognōrim, cognōverim, conōrim, conōverimcognōssem, cognōvissem, conōssem, conōvissem
2 singcognōscās, conōscāscognōscerēs, conōscerēscognōrīs, cognōverīs, conōrīs, conōverīscognōssēs, cognōvissēs, conōssēs, conōvissēs
3 singcognōscat, conōscatcognōsceret, conōsceretcognōrit, cognōverit, conōrit, conōveritcognōsset, cognōvisset, conōsset, conōvisset
1 plūrcognōscāmus, conōscāmuscognōscerēmus, conōscerēmuscognōrīmus, cognōverīmus, conōrīmus, conōverīmuscognōssēmus, cognōvissēmus, conōssēmus, conōvissēmus
2 plūrcognōscātis, conōscātiscognōscerētis, conōscerētiscognōrītis, cognōverītis, conōrītis, conōverītiscognōssētis, cognōvissētis, conōssētis, conōvissētis
3 plūrcognōscant, conōscantcognōscerent, conōscerentcognōrint, cognōverint, conōrint, conōverintcognōssent, cognōvissent, conōssent, conōvissent

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectum
1 singcognōscar, conōscarcognōscerer, conōscerer
2 singcognōscāre, cognōscāris, conōscāre, conōscāriscognōscerēre, cognōscerēris, conōscerēre, conōscerēris
3 singcognōscātur, conōscāturcognōscerētur, conōscerētur
1 plūrcognōscāmur, conōscāmurcognōscerēmur, conōscerēmur
2 plūrcognōscāminī, conōscāminīcognōscerēminī, conōscerēminī
3 plūrcognōscantur, conōscanturcognōscerentur, conōscerentur
perfectum periphrastic
cognitus + present active subjunctive of sum (periphrastic), conitus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
cognitus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic), conitus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singcognōsce, conōscecognōscitō, conōscitō
3 sing—cognōscitō, conōscitō
1 plūr——
2 plūrcognōscite, conōscitecognōscitōte, conōscitōte
3 plūr—cognōscuntō, conōscuntō

imperātīvus passīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singcognōscere, conōscerecognōscitor, conōscitor
3 sing—cognōscitor, conōscitor
1 plūr——
2 plūrcognōsciminī, conōsciminī—
3 plūr—cognōscuntor, conōscuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
cognōscere, conōscere
praesēns passīvum
cognōscī, conōscī
praesēns
cognōscere, conōscere
futūrum āctīvum
cognitūrum esse, conitūrum esse
futūrum passīvum
cognitum īrī, conitum īrī
perfectum āctīvum
cognōsse, cognōvisse, conōsse, conōvisse
perfectum āctīvum potential
cognitūrum fuisse (potential), conitūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
cognitum esse, conitum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
cognitum fore, conitum fore

gerundium

acc
cognōscendum, conōscendum
gen
cognōscendī, conōscendī
dat
cognōscendō, conōscendō
abl
cognōscendō, conōscendō

supīnum

acc
cognitum, conitum
abl
cognitū, conitū
cognitum, conitum
participium praesēns āctīvum cognōscēns
singplūr
mfnmfn
nōmcognōscēnscognōscēnscognōscēnscognōscentēscognōscentēscognōscentia
acccognōscentemcognōscentemcognōscēnscognōscentēs, cognōscentīscognōscentēs, cognōscentīscognōscentia
gencognōscentiscognōscentiscognōscentiscognōscentiumcognōscentiumcognōscentiumcognōscentis
datcognōscentīcognōscentīcognōscentīcognōscentibuscognōscentibuscognōscentibus
ablcognōscente, cognōscentīcognōscente, cognōscentīcognōscente, cognōscentīcognōscentibuscognōscentibuscognōscentibus
voccognōscēnscognōscēnscognōscēnscognōscentēscognōscentēscognōscentia
cognōscēns, conōscēns
participium futūrum āctīvum cognitūrus · cognitūra · cognitūrum
singplūr
mfnmfn
nōmcognitūruscognitūracognitūrumcognitūrīcognitūraecognitūra
acccognitūrumcognitūramcognitūrumcognitūrōscognitūrāscognitūra
gencognitūrīcognitūraecognitūrīcognitūrōrumcognitūrārumcognitūrōrum
datcognitūrōcognitūraecognitūrōcognitūrīscognitūrīscognitūrīs
ablcognitūrōcognitūrācognitūrōcognitūrīscognitūrīscognitūrīs
voccognitūrecognitūracognitūrumcognitūrīcognitūraecognitūra
cognitūrus, cognitūra, cognitūrum, conitūrus

participium futūrum passīvum

cognōscendus, cognōscundus, conōscendus, conōscundus
participium perfectum passīvum cognitus · cognita · cognitum
singplūr
mfnmfn
nōmcognituscognitacognitumcognitīcognitaecognita
acccognitumcognitamcognitumcognitōscognitāscognita
gencognitīcognitaecognitīcognitōrumcognitārumcognitōrum
datcognitōcognitaecognitōcognitīscognitīscognitīs
ablcognitōcognitācognitōcognitīscognitīscognitīs
voccognitecognitacognitumcognitīcognitaecognita
cognitus, cognita, cognitum, conitus
superlātīvus
cognitissimus