nōmen
cognitus cognitūs m
cognitus : nom./voc. singular
cognitūs : nom./acc./voc. plural
cognitūs : gen. singular
- 1
acquaintance (act of getting to know one)
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- cognitūs
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | cognitus | cognitūs |
| acc | cognitum | cognitūs |
| gen | cognitūs | cognituum |
| dat | cognituī | cognitibus |
| abl | cognitū | cognitibus |
| voc | cognitus | cognitūs |