nōmen
cōgitatus cōgitatūs m
cōgitatum : acc. singular
- 1
a thinking; a thought
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- cōgitatūs
- m
- cōgitatus
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | cōgitatus | cōgitatūs |
| acc | cōgitatum | cōgitatūs |
| gen | cōgitatūs | cōgitatuum |
| dat | cōgitatuī | cōgitatibus |
| abl | cōgitatū | cōgitatibus |
| voc | cōgitatus | cōgitatūs |