Lexicon Latīnum

verbum

coarguō -ere, -ī, coargūtum

1
to refute
2
to prove, demonstrate, show, establish, expose

= indicō= praebeō= ostendō= ostentō= prōferō= prōpōnō= prōtrahō= acclārō= expōnō= prōdō= profiteor= vulgō= gerō= praestō= fateor
3
to convict, prove guilty

= comperiō ↔ exonerō↔ absolvō↔ līberō↔ probō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

coarguō
perfectum āctīvum: coarguī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	coarguō	coarguēbam	coarguam	coarguī	coargueram	coarguerō
2 sing	coarguis	coarguēbās	coarguēs	coarguistī	coarguerās	coargueris
3 sing	coarguit	coarguēbat	coarguet	coarguit	coarguerat	coarguerit
1 plūr	coarguimus	coarguēbāmus	coarguēmus	coarguimus	coarguerāmus	coarguerimus
2 plūr	coarguitis	coarguēbātis	coarguētis	coarguistis	coarguerātis	coargueritis
3 plūr	coarguunt	coarguēbant	coarguent	coarguēre, coarguērunt	coarguerant	coarguerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	coarguor	coarguēbar	coarguar
2 sing	coarguere, coargueris	coarguēbāre, coarguēbāris	coarguēre, coarguēris
3 sing	coarguitur	coarguēbātur	coarguētur
1 plūr	coarguimur	coarguēbāmur	coarguēmur
2 plūr	coarguiminī	coarguēbāminī	coarguēminī
3 plūr	coarguuntur	coarguēbantur	coarguentur

perfectum periphrastic: coargūtus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: coargūtus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: coargūtus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	coarguam	coarguerem	coarguerim	coarguissem
2 sing	coarguās	coarguerēs	coarguerīs	coarguissēs
3 sing	coarguat	coargueret	coarguerit	coarguisset
1 plūr	coarguāmus	coarguerēmus	coarguerīmus	coarguissēmus
2 plūr	coarguātis	coarguerētis	coarguerītis	coarguissētis
3 plūr	coarguant	coarguerent	coarguerint	coarguissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	coarguar	coarguerer
2 sing	coarguāre, coarguāris	coarguerēre, coarguerēris
3 sing	coarguātur	coarguerētur
1 plūr	coarguāmur	coarguerēmur
2 plūr	coarguāminī	coarguerēminī
3 plūr	coarguantur	coarguerentur

perfectum periphrastic: coargūtus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: coargūtus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	coargue	coarguitō
3 sing	—	coarguitō
1 plūr	—	—
2 plūr	coarguite	coarguitōte
3 plūr	—	coarguuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	coarguere	coarguitor
3 sing	—	coarguitor
1 plūr	—	—
2 plūr	coarguiminī	—
3 plūr	—	coarguuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: coarguere
praesēns passīvum: coarguī
praesēns: coarguere
futūrum āctīvum: coargūtūrum esse
futūrum passīvum: coargūtum īrī
perfectum āctīvum: coarguisse
perfectum āctīvum potential: coargūtūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: coargūtum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: coargūtum fore

gerundium

acc: coarguendum
gen: coarguendī
dat: coarguendō
abl: coarguendō

supīnum

acc: coargūtum
abl: coargūtū; coargūtum

participium praesēns āctīvum coarguēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	coarguēns	coarguēns	coarguēns	coarguentēs	coarguentēs	coarguentia
acc	coarguentem	coarguentem	coarguēns	coarguentēs, coarguentīs	coarguentēs, coarguentīs	coarguentia
gen	coarguentis	coarguentis	coarguentis	coarguentium	coarguentium	coarguentium	coarguentis
dat	coarguentī	coarguentī	coarguentī	coarguentibus	coarguentibus	coarguentibus
abl	coarguente, coarguentī	coarguente, coarguentī	coarguente, coarguentī	coarguentibus	coarguentibus	coarguentibus
voc	coarguēns	coarguēns	coarguēns	coarguentēs	coarguentēs	coarguentia

coarguēns

participium futūrum āctīvum coargūtūrus · coargūtūra · coargūtūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	coargūtūrus	coargūtūra	coargūtūrum	coargūtūrī	coargūtūrae	coargūtūra
acc	coargūtūrum	coargūtūram	coargūtūrum	coargūtūrōs	coargūtūrās	coargūtūra
gen	coargūtūrī	coargūtūrae	coargūtūrī	coargūtūrōrum	coargūtūrārum	coargūtūrōrum
dat	coargūtūrō	coargūtūrae	coargūtūrō	coargūtūrīs	coargūtūrīs	coargūtūrīs
abl	coargūtūrō	coargūtūrā	coargūtūrō	coargūtūrīs	coargūtūrīs	coargūtūrīs
voc	coargūtūre	coargūtūra	coargūtūrum	coargūtūrī	coargūtūrae	coargūtūra

coargūtūrus, coargūtūra, coargūtūrum

participium futūrum passīvum coarguendus · coarguenda · coarguendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	coarguendus	coarguenda	coarguendum	coarguendī	coarguendae	coarguenda
acc	coarguendum	coarguendam	coarguendum	coarguendōs	coarguendās	coarguenda
gen	coarguendī	coarguendae	coarguendī	coarguendōrum	coarguendārum	coarguendōrum
dat	coarguendō	coarguendae	coarguendō	coarguendīs	coarguendīs	coarguendīs
abl	coarguendō	coarguendā	coarguendō	coarguendīs	coarguendīs	coarguendīs
voc	coarguende	coarguenda	coarguendum	coarguendī	coarguendae	coarguenda

coarguendus, coarguenda, coarguendum

participium perfectum passīvum coargūtus · coargūta · coargūtum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	coargūtus	coargūta	coargūtum	coargūtī	coargūtae	coargūta
acc	coargūtum	coargūtam	coargūtum	coargūtōs	coargūtās	coargūta
gen	coargūtī	coargūtae	coargūtī	coargūtōrum	coargūtārum	coargūtōrum
dat	coargūtō	coargūtae	coargūtō	coargūtīs	coargūtīs	coargūtīs
abl	coargūtō	coargūtā	coargūtō	coargūtīs	coargūtīs	coargūtīs
voc	coargūte	coargūta	coargūtum	coargūtī	coargūtae	coargūta

coargūtus, coargūta, coargūtum