verbum
citus -a -um
cite : voc. singular perfect passive participle masculine
- 1
put in motion, moved, stirred, shaken; quick, swift, rapid; having been moved
- 2
summoned, called, having been summoned
- 3
invoked, appealed to, having been invoked
- 4
roused, stimulated, excited, provoked, having been provoked
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- f
- cita
- n
- citum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | citus | cita | citum | citī | citae | cita |
| acc | citum | citam | citum | citōs | citās | cita |
| gen | citī | citae | citī | citōrum | citārum | citōrum |
| dat | citō | citae | citō | citīs | citīs | citīs |
| abl | citō | citā | citō | citīs | citīs | citīs |
| voc | cite | cita | citum | citī | citae | cita |