adiectīvum
biplex biplicis
- 1
twofold; double; duplex
= duplex
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- biplicis
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | biplex | biplex | biplex | biplicēs | biplicēs | biplicia |
| acc | biplicem | biplicem | biplex | biplicēs, biplicīs | biplicēs, biplicīs | biplicia |
| gen | biplicis | biplicis | biplicis | biplicium | biplicium | biplicium |
| dat | biplicī | biplicī | biplicī | biplicibus | biplicibus | biplicibus |
| abl | biplice, biplicī | biplice, biplicī | biplice, biplicī | biplicibus | biplicibus | biplicibus |
| voc | biplex | biplex | biplex | biplicēs | biplicēs | biplicia |