Lexicon Latīnum

adiectīvum

benevolēns -entis

benevolentia : nom./acc./voc. plural neuter

  1. 1

    present active participle of bene volō (“to wish well”)

  2. 2

    benevolent, friendly, kind, kind-hearted, well-intentioned, well-meaning, well-wishing, well-willing

    = affābilis= amīcābilis= facilis ↔ inimīcus↔ hostīlis↔ īnfestus↔ īnfēnsus↔ oblīquus↔ adversus↔ dīversus↔ āversus↔ inīquus

  3. 3

    favorable, propitious

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

benevolēns
gen
benevolentis
comparātīvus
benevolentior
superlātīvus
benevolentissimus

dēclīnātiō

singplūr
mfnmfn
nōmbenevolēnsbenevolēnsbenevolēnsbenevolentēsbenevolentēsbenevolentia
accbenevolentembenevolentembenevolēnsbenevolentēs, benevolentīsbenevolentēs, benevolentīsbenevolentia
genbenevolentisbenevolentisbenevolentisbenevolentiumbenevolentiumbenevolentium
datbenevolentībenevolentībenevolentībenevolentibusbenevolentibusbenevolentibus
ablbenevolente, benevolentībenevolente, benevolentībenevolente, benevolentībenevolentibusbenevolentibusbenevolentibus
vocbenevolēnsbenevolēnsbenevolēnsbenevolentēsbenevolentēsbenevolentia