adiectīvum
benevolēns -entis
- 1
present active participle of bene volō (“to wish well”)
- 2
- 3
favorable, propitious
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- benevolēns
- gen
- benevolentis
- comparātīvus
- benevolentior
- superlātīvus
- benevolentissimus
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | benevolēns | benevolēns | benevolēns | benevolentēs | benevolentēs | benevolentia |
| acc | benevolentem | benevolentem | benevolēns | benevolentēs, benevolentīs | benevolentēs, benevolentīs | benevolentia |
| gen | benevolentis | benevolentis | benevolentis | benevolentium | benevolentium | benevolentium |
| dat | benevolentī | benevolentī | benevolentī | benevolentibus | benevolentibus | benevolentibus |
| abl | benevolente, benevolentī | benevolente, benevolentī | benevolente, benevolentī | benevolentibus | benevolentibus | benevolentibus |
| voc | benevolēns | benevolēns | benevolēns | benevolentēs | benevolentēs | benevolentia |