Lexicon Latīnum

adiectīvum

benedicus -a -um

benedicō : dat./abl. singular masculine/neuter

  1. 1

    beneficent

  2. 2

    friendly, kind

  3. 3

    speaking friendly words

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

comparātīvus
benedīcentior
superlātīvus
benedīcentissimus
f
benedica
n
benedicum

dēclīnātiō

singplūr
mfnmfn
nōmbenedicusbenedicabenedicumbenedicībenedicaebenedica
accbenedicumbenedicambenedicumbenedicōsbenedicāsbenedica
genbenedicībenedicaebenedicībenedicōrumbenedicārumbenedicōrum
datbenedicōbenedicaebenedicōbenedicīsbenedicīsbenedicīs
ablbenedicōbenedicābenedicōbenedicīsbenedicīsbenedicīs
vocbenedicebenedicabenedicumbenedicībenedicaebenedica