Lexicon Latīnum

verbum · sēmidēpōnēns

assoleō -ēre, -uī or assolitus sum

  1. 1
  2. 2

    to be customary, to be usual

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

adsoleō, assoleō
perfectum āctīvum
adsolitus sum, adsoluī, assolitus sum, assoluī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singadsoleō, assoleōadsolēbam, assolēbamadsolitus sum, adsoluī, assolitus sum, assoluīadsolitus eram, adsolueram, assolitus eram, assolueram
2 singadsolēs, assolēsadsolēbās, assolēbāsadsolitus es, adsoluistī, assolitus es, assoluistīadsolitus erās, adsoluerās, assolitus erās, assoluerās
3 singadsolet, assoletadsolēbat, assolēbatadsolitus est, adsoluit, assolitus est, assoluitadsolitus erat, adsoluerat, assolitus erat, assoluerat
1 plūradsolēmus, assolēmusadsolēbāmus, assolēbāmusadsolitī sumus, adsoluimus, assolitī sumus, assoluimusadsolitī erāmus, adsoluerāmus, assolitī erāmus, assoluerāmus
2 plūradsolētis, assolētisadsolēbātis, assolēbātisadsolitī estis, adsoluistis, assolitī estis, assoluistisadsolitī erātis, adsoluerātis, assolitī erātis, assoluerātis
3 plūradsolent, assolentadsolēbant, assolēbantadsolitī sunt, adsoluēre, adsoluērunt, assolitī sunt, assoluēre, assoluēruntadsolitī erant, adsoluerant, assolitī erant, assoluerant

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singadsoleam, assoleamadsolērem, assolēremadsolitus sim, adsoluerim, assolitus sim, assoluerimadsolitus essem, adsoluissem, assolitus essem, assoluissem
2 singadsoleās, assoleāsadsolērēs, assolērēsadsolitus sīs, adsoluerīs, assolitus sīs, assoluerīsadsolitus essēs, adsoluissēs, assolitus essēs, assoluissēs
3 singadsoleat, assoleatadsolēret, assolēretadsolitus sit, adsoluerit, assolitus sit, assolueritadsolitus esset, adsoluisset, assolitus esset, assoluisset
1 plūradsoleāmus, assoleāmusadsolērēmus, assolērēmusadsolitī sīmus, adsoluerīmus, assolitī sīmus, assoluerīmusadsolitī essēmus, adsoluissēmus, assolitī essēmus, assoluissēmus
2 plūradsoleātis, assoleātisadsolērētis, assolērētisadsolitī sītis, adsoluerītis, assolitī sītis, assoluerītisadsolitī essētis, adsoluissētis, assolitī essētis, assoluissētis
3 plūradsoleant, assoleantadsolērent, assolērentadsolitī sint, adsoluerint, assolitī sint, assoluerintadsolitī essent, adsoluissent, assolitī essent, assoluissent

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
adsolēre, assolēre
praesēns passīvum
—
praesēns
adsolēre, assolēre
perfectum āctīvum
adsolitum esse, adsoluisse, assolitum esse, assoluisse
perfectum passīvum
—

gerundium

acc
adsolendum, assolendum
gen
adsolendī, assolendī
dat
adsolendō, assolendō
abl
adsolendō, assolendō

supīnum

acc
adsolitum, assolitum
abl
adsolitū, assolitū
adsolitum, assolitum

participium praesēns āctīvum

adsolēns, assolēns

participium perfectum āctīvum

adsolitus, assolitus