Lexicon Latīnum

verbum

arguō -ere, -ī, argūtum

1
to clarify, to make plain; to assert, declare, prove, show

= affirmō= firmō= contendō= aiō= fīgō
2
to reprove, accuse, charge with

= accūsō= condemnō= crīminor= compellō= obloquor= obiectō= corripiō= arripiō= pulsō= incūsō= arcessō
3
to blame, censure

= obiūrgō= castīgō= perstringō= īnsector= corripiō= exprobrō= accūsō= incūsō= damnō= obloquor= acclāmō= inclāmō= increpō= animadvertō= reprehendō= compellō
4
to denounce as false
5
to argue, to allege; to disclose; to complain of, convict

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

arguō
perfectum āctīvum: arguī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	arguō	arguēbam	arguam	arguī	argueram	arguerō
2 sing	arguis	arguēbās	arguēs	arguistī	arguerās	argueris
3 sing	arguit	arguēbat	arguet	arguit	arguerat	arguerit
1 plūr	arguimus	arguēbāmus	arguēmus	arguimus	arguerāmus	arguerimus
2 plūr	arguitis	arguēbātis	arguētis	arguistis	arguerātis	argueritis
3 plūr	arguunt	arguēbant	arguent	arguēre, arguērunt	arguerant	arguerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	arguor	arguēbar	arguar
2 sing	arguere, argueris	arguēbāre, arguēbāris	arguēre, arguēris
3 sing	arguitur	arguēbātur	arguētur
1 plūr	arguimur	arguēbāmur	arguēmur
2 plūr	arguiminī	arguēbāminī	arguēminī
3 plūr	arguuntur	arguēbantur	arguentur

perfectum periphrastic: argūtus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: argūtus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: argūtus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	arguam	arguerem	arguerim	arguissem
2 sing	arguās	arguerēs	arguerīs	arguissēs
3 sing	arguat	argueret	arguerit	arguisset
1 plūr	arguāmus	arguerēmus	arguerīmus	arguissēmus
2 plūr	arguātis	arguerētis	arguerītis	arguissētis
3 plūr	arguant	arguerent	arguerint	arguissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	arguar	arguerer
2 sing	arguāre, arguāris	arguerēre, arguerēris
3 sing	arguātur	arguerētur
1 plūr	arguāmur	arguerēmur
2 plūr	arguāminī	arguerēminī
3 plūr	arguantur	arguerentur

perfectum periphrastic: argūtus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: argūtus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	argue	arguitō
3 sing	—	arguitō
1 plūr	—	—
2 plūr	arguite	arguitōte
3 plūr	—	arguuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	arguere	arguitor
3 sing	—	arguitor
1 plūr	—	—
2 plūr	arguiminī	—
3 plūr	—	arguuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: arguere
praesēns passīvum: arguī
praesēns: arguere
futūrum āctīvum: argūtūrum esse
futūrum passīvum: argūtum īrī
perfectum āctīvum: arguisse
perfectum āctīvum potential: argūtūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: argūtum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: argūtum fore

gerundium

acc: arguendum
gen: arguendī
dat: arguendō
abl: arguendō

supīnum

acc: argūtum
abl: argūtū; argūtum

participium praesēns āctīvum arguēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	arguēns	arguēns	arguēns	arguentēs	arguentēs	arguentia
acc	arguentem	arguentem	arguēns	arguentēs, arguentīs	arguentēs, arguentīs	arguentia
gen	arguentis	arguentis	arguentis	arguentium	arguentium	arguentium	arguentis
dat	arguentī	arguentī	arguentī	arguentibus	arguentibus	arguentibus
abl	arguente, arguentī	arguente, arguentī	arguente, arguentī	arguentibus	arguentibus	arguentibus
voc	arguēns	arguēns	arguēns	arguentēs	arguentēs	arguentia

arguēns

participium futūrum āctīvum argūtūrus · argūtūra · argūtūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	argūtūrus	argūtūra	argūtūrum	argūtūrī	argūtūrae	argūtūra
acc	argūtūrum	argūtūram	argūtūrum	argūtūrōs	argūtūrās	argūtūra
gen	argūtūrī	argūtūrae	argūtūrī	argūtūrōrum	argūtūrārum	argūtūrōrum
dat	argūtūrō	argūtūrae	argūtūrō	argūtūrīs	argūtūrīs	argūtūrīs
abl	argūtūrō	argūtūrā	argūtūrō	argūtūrīs	argūtūrīs	argūtūrīs
voc	argūtūre	argūtūra	argūtūrum	argūtūrī	argūtūrae	argūtūra

argūtūrus, argūtūra, argūtūrum

participium futūrum passīvum arguendus · arguenda · arguendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	arguendus	arguenda	arguendum	arguendī	arguendae	arguenda
acc	arguendum	arguendam	arguendum	arguendōs	arguendās	arguenda
gen	arguendī	arguendae	arguendī	arguendōrum	arguendārum	arguendōrum
dat	arguendō	arguendae	arguendō	arguendīs	arguendīs	arguendīs
abl	arguendō	arguendā	arguendō	arguendīs	arguendīs	arguendīs
voc	arguende	arguenda	arguendum	arguendī	arguendae	arguenda

arguendus, arguenda, arguendum

participium perfectum passīvum

argūtus