prōnōmen
alter altera, alterum
alterō : abl. singular masculine/neuter
- 1
the other; the second
- 2
the one ... the other (alter ... alter)
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- declension
- f
- altera
- n
- alterum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | alter, in -er | altera | alterum | alterī, altrī | alterae | altera |
| acc | alterum | alteram | alterum | alterōs | alterās | altera |
| gen | alterī̆us, altrī̆us | alterī̆us, altrī̆us | alterī̆us, altrī̆us | alterōrum | alterārum | alterōrum |
| dat | alterī, altrī | alterī, altrī | alterī, altrī | alterīs, altrīs | alterīs, altrīs | alterīs, altrīs |
| abl | alterō | alterā | alterō | alterīs, altrīs | alterīs, altrīs | alterīs, altrīs |
| voc | alter | altera | alterum | alterī, altrī | alterae | altera |