adiectīvum
affābilis -e
affābilis : nom./voc. singular feminine/masculine
affābilis : gen. singular
affābilīs : acc. plural feminine/masculine
- 1
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- adfābilis, affābilis, affābiliter
- n
- affābile
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | affābilis | affābilis | affābile | affābilēs | affābilēs | affābilia |
| acc | affābilem | affābilem | affābile | affābilēs, affābilīs | affābilēs, affābilīs | affābilia |
| gen | affābilis | affābilis | affābilis | affābilium | affābilium | affābilium |
| dat | affābilī | affābilī | affābilī | affābilibus | affābilibus | affābilibus |
| abl | affābilī | affābilī | affābilī | affābilibus | affābilibus | affābilibus |
| voc | affābilis | affābilis | affābile | affābilēs | affābilēs | affābilia |