adiectīvum
aeternus -a -um
aeternum : nom./voc. singular neuter
aeternum : acc. singular masculine/neuter
- 1
abiding, lasting, permanent, perpetual
- 2
endless, eternal
- 3
immortal
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- aeternō, eternus
- f
- aeterna, aeviterna
- n
- aeternum, aeviternum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | aeternus, aeviternus | aeterna, aeviterna | aeternum, aeviternum | aeternī, aeviternī | aeternae, aeviternae | aeterna, aeviterna |
| acc | aeternum, aeviternum | aeternam, aeviternam | aeternum, aeviternum | aeternōs, aeviternōs | aeternās, aeviternās | aeterna, aeviterna |
| gen | aeternī, aeviternī | aeternae, aeviternae | aeternī, aeviternī | aeternōrum, aeviternōrum | aeternārum, aeviternārum | aeternōrum, aeviternōrum |
| dat | aeternō, aeviternō | aeternae, aeviternae | aeternō, aeviternō | aeternīs, aeviternīs | aeternīs, aeviternīs | aeternīs, aeviternīs |
| abl | aeternō, aeviternō | aeternā, aeviternā | aeternō, aeviternō | aeternīs, aeviternīs | aeternīs, aeviternīs | aeternīs, aeviternīs |
| voc | aeterne, aeviterne | aeterna, aeviterna | aeternum, aeviternum | aeternī, aeviternī | aeternae, aeviternae | aeterna, aeviterna |