adiectīvum
advena advena, advena
advena : nom./voc. singular
advena : nom./acc./voc. plural neuter
advena : acc. singular neuter
advenā : abl. singular
- 1
foreign, alien, strange
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- advenae
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | advena | advena | advena | advenae | advenae | advena |
| acc | advenam | advenam | advena | advenās | advenās | advena |
| gen | advenae | advenae | advenae | advenārum | advenārum | advenārum |
| dat | advenae | advenae | advenae | advenīs | advenīs | advenīs |
| abl | advenā | advenā | advenā | advenīs | advenīs | advenīs |
| voc | advena | advena | advena | advenae | advenae | advena |