Lexicon Latīnum

verbum · intrānsitīvum

accidō -ere, -ī

  1. 1

    intrāns. to fall down, upon, at or near; descend

    = corruō= incidō= cadō= incurrō= occidō= ruō ↔ orior

  2. 2

    intrāns. to happen (to), take place, occur, befall

    = interveniō= ēveniō= obveniō= expetō= obtingō= incurrō= accēdō= incidō= intercidō= contingō= fīō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

accidō
perfectum āctīvum
accidī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singaccidōaccidēbamaccidamaccidīaccideramacciderō
2 singaccidisaccidēbāsaccidēsaccidistīacciderāsaccideris
3 singacciditaccidēbataccidetacciditaccideratacciderit
1 plūraccidimusaccidēbāmusaccidēmusaccidimusacciderāmusacciderimus
2 plūracciditisaccidēbātisaccidētisaccidistisacciderātisaccideritis
3 plūracciduntaccidēbantaccidentaccidēre, accidēruntacciderantacciderint

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singaccidamaccideremacciderimaccidissem
2 singaccidāsacciderēsacciderīsaccidissēs
3 singaccidataccideretaccideritaccidisset
1 plūraccidāmusacciderēmusacciderīmusaccidissēmus
2 plūraccidātisacciderētisacciderītisaccidissētis
3 plūraccidantacciderentacciderintaccidissent

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singaccideacciditō
3 sing—acciditō
1 plūr——
2 plūracciditeacciditōte
3 plūr—acciduntō

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
accidere
praesēns passīvum
—
praesēns
accidere
perfectum āctīvum
accidisse
perfectum passīvum
—

gerundium

acc
accidendum
gen
accidendī
dat
accidendō
abl
accidendō

supīnum

acc
—
abl
—

participium praesēns āctīvum

accidēns