adiectīvum
abundus -a -um
abundō : dat./abl. singular masculine/neuter
- 1
copious, abundant
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- abundē
- f
- abunda
- n
- abundum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | abundus | abunda | abundum | abundī | abundae | abunda |
| acc | abundum | abundam | abundum | abundōs | abundās | abunda |
| gen | abundī | abundae | abundī | abundōrum | abundārum | abundōrum |
| dat | abundō | abundae | abundō | abundīs | abundīs | abundīs |
| abl | abundō | abundā | abundō | abundīs | abundīs | abundīs |
| voc | abunde | abunda | abundum | abundī | abundae | abunda |