Lexicon Latīnum

nōmen

abitus abitūs m

abitus : nom./voc. singular

abitūs : nom./acc./voc. plural

abitūs : gen. singular

  1. 1

    a going away; departure

    = abitiō= ēgressus= exitus= ēgressiō

  2. 2

    the place through which one leaves; place of egress, way out, exit; outlet, escape route

    ↔ iānua↔ ingressiō↔ ingressus↔ līmen↔ initium↔ porta↔ vestibulum↔ foris

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
abitūs

dēclīnātiō

singplūr
nōmabitusabitūs
accabitumabitūs
genabitūsabituum
databituīabitibus
ablabitūabitibus
vocabitusabitūs