nōmen
abitus abitūs m
abitus : nom./voc. singular
abitūs : nom./acc./voc. plural
abitūs : gen. singular
- 1
- 2
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- abitūs
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | abitus | abitūs |
| acc | abitum | abitūs |
| gen | abitūs | abituum |
| dat | abituī | abitibus |
| abl | abitū | abitibus |
| voc | abitus | abitūs |