Lexicon Latīnum

nōmen proprium

Placidus Placidī m

  1. 1

    A masculine cognomen — famously held by

  2. 2

    A masculine cognomen — famously held by:; Lactantius Placidus (circa AD 350–400), presumed author of a commentary on P. Papinius Statius’s Thebaid (circa AD 92)

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

Plac.
gen
Placidī

dēclīnātiō

sing
nōmPlacidus
accPlacidum
genPlacidī
datPlacidō
ablPlacidō
vocPlacide